Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Οι αμαξάδες, οι χωματόδρομοι και οι βόλτες στις εξοχές !

    Την παλιά εποχή οι μετακινήσεις και οι μεταφορές γίνονταν με τα ζώα και με τα κάρα διότι δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Το επάγγελμα του αμαξά ευδοκίμησε τον 19ο  και αρχές του 20ου αιώνα. Οι αμαξάδες χωρίζονταν σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τα κάρα που είχαν.
   Υπήρχαν άμαξες με δυο ρόδες που το τραβούσαν 2 άλογα και ήταν αυτές οι σούστες πολυτελείας με 2 καθίσματα καθώς οι σούστες φαέτρα  που χρησιμοποιούσαν για τις μεταφορές υλικών, χρωμάτων, πετρών, οικοδομικών υλικών, μούστων κ.α.
   Υπήρχαν τα αμαξάκια με 4 ρόδες που το έσερναν περισσότερα άλογα και έπαιρναν τέσσερις με πέντε επιβάτες και άλλες μεγαλύτερες άμαξες με 4 ρόδες που είχαν περισσότερες θέσεις περίπου 8 και τα έσερναν συνήθως 4 με 6 άλογα.
  Ο αμαξάς ήταν πάντα ψιλότερα και κρατούσε το καμουτσίκι και τα χαλινά. Το αμαξάκι είχε πτυσσόμενες μαύρες δερμάτινες κουκούλες για το χειμώνα, είχε ένα καμπανάκι για να ειδοποιεί όταν περνάει και είχε και νυχτερινές φανάρι με ασετιλίνη για τις βόλτες τις βραδινές. Οι ρόδες ήταν ακτινωτές και οι ακτίνες χρωματισμένες και με λάστιχο από έξω από την ρόδα για τον θόρυβο. 
   Ο αμαξάς είχε όλα τα εργαλεία του κάτω από το κάθισμα του όπου ήταν ένα ντουλαπάκι όπως βρεγμένο σφουγγάρι για να βρέχει το κεφάλι του αλόγου το καλοκαίρι, καπελάκι ψάθινο για το άλογο, πέταλα για ώρα ανάγκης, τις λίμες, τις ξύστρες για τα πέταλα κ.α.
   Είχε ακόμα τη σκούπα το φαράσι και το σακί όπου καθάριζε τα κόπρανα του αλόγου. Το άλογο ήταν πάντα φροντισμένο με τα χαντρολαίμια του, τα γυαλισμένα χάμουρα του, τα φυλαχτά και τα χαϊμαλιά του. 
   Ο αμαξάς ήταν πάντα ντυμένος καλά με το σακάκι του το καπελάκι του και το γυαλισμένο παπούτσι περιμένοντας τον κόσμο για την βόλτα του. 
  Πιάτσα τα αμαξάκια είχαν στις πλατείες και οι σούστες στο τρένο, το κτέλ για να μεταφέρουν τα εμπορεύματα.   
  Κάθε Κυριακή τα αμαξάκια ήταν τρόπος εξόρμησης  για τις εκδρομές. Ήταν τα παλιά ταξί από το 1835 ως το 1960. 
   Τα αμαξάκια που είχαν τέσσερις τροχούς και με δυο άλογα έκαναν και ταξίδια κάτι ανάλογο με τα σημερινά λεωφορεία έπαιρναν 6-8 άτομα. 
   Μάλιστα υπήρχαν και τριών κατηγοριών εισιτήρια στην πρώτη ο επιβάτης έμπαινε στην αφετηρία και κατέβαινε στο τέρμα. Στην δεύτερη κατηγορία οι επιβάτες κατέβαιναν στις ανηφόρες για να προχωρήσουν τα άλογα και στην τρίτη οι επιβάτες έσπρωχναν στην ανηφόρα για να προχωρήσει πιο γρήγορα.  
   Υπήρχαν και τα αμαξάκια που τα χρησιμοποιούσαν στις κηδείες όπου ήταν ντυμένα στα μαύρα και στο άλογο έδεναν στο κεφάλι του μαύρα φτερά.
   Εόρταζαν την εορτή του Αγίου Μοδέστου. Οι αμαξάδες στην Τρίπολη είχαν και σωματείο και προστάτισσα τους είχαν την Αγία Κυριακή κάτω και μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Νικόλα στο Στρατόπεδο και γιορτάζει κάθε 7 Ιουλίου μαζί με τους πεταλωτές και τους σαμαρτζήδες και γινόταν μεγάλο γλέντι με γουρνοπούλες, κρασί και μπύρες και πολύ χορό.
Χρήστος Η. Μητσιάς / arcadiaportal
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Τα Πατήσια και το ιππήλατο τραμ
Τα βάσανα των αμαξάδων στην παλιά Αθήνα
Αναμνήσεις ενός αμαξά
Αναμνήσεις από την Κηφισιά: Οι γραφικοί αμαξάδες !
Ο χορός της ... αρκούδας!!
... και καϊμάκι έχω !! 
«Ο παγωτατζής !! Στο ξυλάκι το'χω !! Φρέσκα παγωτά !!»
"- Α, να χαθείς, λούστρε !! "  
 "Ο γαλατάς, φρέσκο, ολόπαχο γάλα!" 
Ο καστανάς, η φουφού και οι κρύες μέρες του Χειμώνα !  
Ο φούρναρης της γειτονιάς  
Χασάπης είμαι ζηλευτός παιδάκι σ' όλα φίνο! 
Ο κουλουράς, τα σιμίτια και "Άντε και στην Πόλη κουλουρτζής" !  
Ζητιάνος: Μια μερακλαντάν ανάλυση από τον κύριο Νέστορα !.. 
Μπακάλικα, εδώδιμα αποικιακά ...με τη σέσουλα και ο «μπακαλόγατος» της γειτονιάς !
Zητείται μικρός
Εισπράκτορας : -"Στάση Λυσσιατρείο. Θα κατέβει κανείς ;" !
Ο παγοπώλης της γειτονιάς, οι παγοκολόνες και τα ψυγεία πάγου…
Τα υπόγεια υδάτινα όνειρα των Αθηναίων, οι νερουλάδες και το Αμαρουσιώτικο νερό
Περίπτερα, περιπτεράδες και ιστορίες της γειτονιάς !
Ο μπαρμπέρης, τα ξουράφια του, το βγάλσιμο των δοντιών και άλλα περίεργα
Ο σαλεπιτζής : «Σαλέεεπ, ζεστό σαλέεεεπ»
Ο πλανόδιος μανάβης : «Κρύο κρύο σαν το μπούζι είναι το γλυκό καρπούζι» !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.