Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

Σκληρό απαλό κοχύλι

Πιάσε ούζο και χταπόδι να τα πιούμε ρεφενέ !

Καλοκαίρι με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι...

Το πορώδες και άσπρο μεσημέρι

Τραγούδια που δεν ξέρουν εποχές !

Ας χαθούμε στο μεγάλο μεσημέρι

Η «Μεθυσμένη πολιτεία» της νοσταλγίας…

Μεθυσμένη πολιτεία
Έτος: 1980
Τηλεοπτική Σειρά
Ημερομηνία προβολής πρώτου επεισοδίου: 20 Νοεμβρίου 1980
Ημέρα προβολής: Πέμπτη
Κύκλοι επεισοδίων: 1
Αριθμός επεισοδίων: 21
Διάρκεια επεισοδίου: 45'
Είδος: Κοινωνική
Μορφή εγγραφής ταινίας: Βίντεο
Κανάλι: ΕΡΤ
Σκηνοθεσία: Κώστας Λυχναράς
Σενάριο: Σωτήρης Πατατζής
Συγγραφέας: Σωτήρης Πατατζής
Σκηνικά: Μανώλης Μαριδάκις
Παραγωγός: Ευριπίδης Κατσάρης
Φωτογραφία: Γρηγόρης Πετρινιώτης
Ηθοποιοί
Βέρα Κρούσκα (Ρένα), Γιάννης Βόγλης (Επαμεινώνδας), Γιώργος Σαπανίδης (Σούρας)
Νίκος Καλογερόπουλος(Μπε), Ρένα Βενιέρη, Κάρμεν Ρουγγέρη, Χρυσούλα Διαβάτη, Ευαγγελία Σαμιωτάκη, 
Γιάννης Κοντούλης (Περικλής), Νίκος Κούρος (Μαλλιαρός), Δημήτρης Ζακυνθινός , Δημήτρης Κούκης, Μυρτώ Μακρή, 
Γιάννης Τάτσης, Αντώνης Αγγελούσης, Ρούλα Κιτσικοπούλου, Μαρία Μαρτίκα (Μπέμπα), 
Γιώργος Γεωγλερής, Γιώργος Πάλλης, Κώστας Μεσάρης (γιατρός), Ανδρέας Φιλιππίδης (διοικητής), Παύλος Χαϊκάλης (παραγιός)
Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Βασίλης Μαυρομάτης, Ντίνος Δουλγεράκη ,Γιώργος Κυρίτσης, 
Μαρία Μαρμαρινού, Άννα Γεραλή, Δημήτρης Μπάνος, Τάσος Σιδέρης, Αλέκος Μαυρίδης, Φάνης Κάσσιος,
Τάσος Ψωμόπουλος, Ανδρέας Λιάσκος, Νίκος Χατζηπαππάς, Ιλεάνα Φέξη, Γιώργος Νέζο , 
Χαρά Αποστόλου, Πέτρος Κωλέτης,Κώστας Κοντογιάννης, Ανδρέας Βαρούχας, 
Χρήστος Μωραϊτης, Τάσος Λύδης, Σόφη Ζαννίνου, Ράνια Νικολαϊδου, Πίτσα Καπιτσινέα, Τάσος Κωστής,
  Γιώργος Γεωργίου (I), Γιάννης Θωμάς, Γιάννης Ευδαίμων, Κώστας Κοκκάκης, Γιώργος Χαδίνη , Στέλιος Χαλκιαδάκης, 
Μαρί Πανταζή, Τούλα Δημητρίου, Βασίλης Τσάγκλος, Χρήστος Μπίρος, Θάλεια Αργυρίου, Πάνος Αναστασόπουλος
Trivia
** Στο τραγούδι των τίτλων ακούγεται η Άννα Βίσση.
** Ο ηθοποιός Γιάννης Κοντούλης πέθανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της σειράς και τη θέση του πήρε ο Πάνος Αναστασόπουλος.
** Η σειρά προβλήθηκε το 1984 και το 1985 στην Αυστραλία από το Network 0-28/SBS με Αγγλικούς υπότιτλους με τον τίτλο "Drunken city".
** Επαναλήψεις: 1984 (SBS0/28), 1985 (SBS0/28), 1989 (ΕΤ3), 1990 (ΕΤ1, 1993 (ΕΤ2), 1996 (ΕΤ1), 2012 (ΕΤ1)
** Η σειρά σώζεται στο Αρχείο της ΕΡΤ.
** Η σειρά κυκλοφόρησε σε 11 DVD από τη Ραδιοτηλεόραση τον Φεβρουάριο του 2007 (6η σειρά της ΕΡΤ σε DVD).
** Η σειρά είναι διαθέσιμη για προβολή μέσω του site του Ψηφιακού Αρχείου της ΕΡΤ.
RetroDB
Κάτι σαν πρόλογος
   Οι τελευταίοι μήνες του 1980 βρίσκουν την Ελλάδα εντελώς διαφορετική από εκείνη που «συνάντησαν» οι πρώτοι. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι πλέον Πρόεδρος της Δημοκρατίας από το Μάιο, όπως και ο Γεώργιος Ράλλης πρωθυπουργός, κερδίζοντας στις εσωκομματικές εκλογές τον Ευάγγελο Αβέρωφ. Η αντίστροφη μέτρηση για την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία έχει ήδη ξεκινήσει…
   Στα τηλεοπτικά μας πράγματα, λάμπει το άστρο της Μαρίας Αλιφέρη με τα τηλεπαιχνίδια «Τα τετράγωνα των αστέρων» και «Κάνε ότι κάνω» κι αυτή η «λάμψη» θα κορυφωθεί τον Ιανουάριο του 1981, όταν θα πρωταγωνιστήσει στην «Κραυγή των λύκων» του Νίκου Φώσκολου…
   Πριν συμβούν όλα αυτά, η λογοτεχνία εξακολουθεί να τροφοδοτεί με καλό υλικό την ελληνική τηλεόραση. Τούτη τη φορά, είναι η σειρά ενός μυθιστορήματος του Σωτήρη Πατατζή να μεταφερθεί στη μικρή οθόνη και ν’ αγαπηθεί πολύ από το κοινό, παραμένοντας μέχρι σήμερα ένα από τα πολλά σημεία αναφοράς στην τηλεοπτική ιστορία της χώρας μας.
   Είναι η «Μεθυσμένη πολιτεία», η οποία κάνει πρεμιέρα την Κυριακή 20 Νοεμβρίου 1980 και διαρκεί 21 επεισόδια. Τη διασκευή έκανε ο ίδιος ο συγγραφέας, ενώ η σκηνοθεσία υπογράφεται από τον Κώστα Λυχναρά ο οποίος αυτοδικαίως αναγορεύεται ως ο σκηνοθέτης των περισσότερων σπουδαίων και μεγάλων επιτυχιών της εγχώριας τηλεόρασης…
Ποια είναι η «Μεθυσμένη Πολιτεία» ;
   Στο κέντρο του Μεσσηνιακού κόλπου, δέκα χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της Μεσσηνίας την Καλαμάτα βρίσκεται η «Μεθυσμένη Πολιτεία» του Σωτήρη Πατατζή, η Μεσσήνη ή Νησί όπως την αποκαλούν πολλοί. Είναι χτισμένη στη δεξιά όχθη του ποταμού Παμίσου, στο κάτω μέρoς της Μεσσηνιακής πεδιάδας.
   Η ομηρική «Μακαρία», οι «Λίμναι» του Παυσανία, το φραγκικό «Νησί»,το αγαπημένο μέρος της πριγκήπισσας Ισαβέλας ή πριγκηπέσσας Ιζαμπώ, το μέρος στο οποίο δόθηκε η τελευταία παράσταση της εξέγερσης των Ορλωφικών στην Πελοπόννησο, 
η Μεσσήνη του Μεσοπολέμου που ενέπνευσε τον Σωτήρη Πατατζή να γράψει το μυθιστόρημα του Μεθυσμένη Πολιτεία, σήμερα είναι μία σύγχρονη μεγάλη πόλη με άριστες τουριστικές υποδομές η οποία προσφέρει στον επισκέπτη της άφθονες λύσεις στον τουριστικό τομέα. 
Η υπόθεση
   Η ιστορία ξεκινά το φθινόπωρο του 1939 σε μια κωμόπολη της Πελοποννήσου, όπου φτάνει ένας θίασος φτωχών και αποτυχημένων ηθοποιών με σκοπό να δώσει παραστάσεις. 
   Η ζωή στην περιοχή φαίνεται ήσυχη, ωστόσο πολλά είναι τα μυστικά που επιμελώς κρύβονται από τους κατοίκους της και κυρίως από την «άρχουσα τάξη», τα οποία με την παρουσία των «θεατρίνων» θ’ αρχίσουν σταδιακά ν’ αποκαλύπτονται.
   Πρωταγωνίστρια της θεατρικής ομάδας είναι η Ρένα (Βέρα Κρούσκα), μια μελαγχολική και μυστηριώδης κοπέλα που ενδιαφέρεται πάνω απ’ όλα για την τέχνη και γι’ αυτό πείθει τον υπεύθυνο του θιάσου (Νίκος Κούρος) ν’ ανεβάσουν τον «Άμλετ» του Σαίξπηρ. 
   Οι υπόλοιποι ηθοποιοί είναι ο «Σούρας» (Γιώργος Σαπανίδης) που ψάχνει διαρκώς για ούζο και είναι σχεδόν πάντα μεθυσμένος, ο «Μιζέριας» (Γιώργος Γεωγλερής), ένας πολύ κλειστός και περίεργος χαρακτήρας με αριστερές ιδέες και η «Μπέμπα» (Μαρία Μαρτίκα).
   Η άφιξη του θιάσου γίνεται αντιληπτή αμέσως στην κωμόπολη και η παρουσία της Ρένας κεντρίζει από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον του Επαμεινώνδα ή Νώντα (Γιάννης Βόγλης), ενός πολύ ευκατάστατου ζωέμπορου με λίγο άξεστους τρόπους συμπεριφοράς, ο οποίος όμως στην πορεία θ” αποδειχθεί ένας εξαιρετικά ευαίσθητος και καλόκαρδος άνθρωπος. 
  Προσπαθεί να την πλησιάσει, αλλά εκείνη αρχικά δείχνει να τον σιχαίνεται και τον περιφρονεί.
   Παράλληλα, η Ρένα γίνεται αντικείμενο συζήτησης και για τους «μορφωμένους» της περιοχής όπως ο γυμνασιάρχης (Δημήτρης Ζακυνθινός), ο θεολόγος (Δημήτρης Κουκής), η καθηγήτρια των γαλλικών (Μυρτώ Μακρή) και ο δικαστικός κλητήρας «κύριος» Τσιλιβήθρας (Αλέκος Μαυρίδης), ο οποίος είναι ένα γλοιώδες ανθρωπάκι που λατρεύει το κουτσομπολιό και τις διαβολές εναντίον των πάντων (χαρακτηριστική η φράση του «στην πόλη μας θα συμβούν γεγονότα πρωτευούσης»).
   Όλοι λοιπόν ερωτεύονται την πρωταγωνίστρια, αλλά δεν τολμούν να το παραδεχτούν ούτε στον ίδιο τον εαυτό τους.
   Αφού στήνονται τα σκηνικά, ο «Σούρας» πηγαίνει στο αστυνομικό τμήμα της κωμόπολης για να πάρει την άδεια από τη λογοκρισία για τον «Άμλετ». Σημειωτέον ότι τότε η Ελλάδα βρισκόταν υπό την δικτατορία του Μεταξά κι έτσι ελέγχονταν οι πάντες και τα πάντα. 
  Εκεί συναντά τον διοικητή… υποδιοίκησης (Ανδρέας Φιλιππίδης), έναν εντελώς αφελή και πιστό στην «κυβέρνηση» αξιωματικό, ο οποίος βλέπει παντού εχθρούς της και πιστεύει ότι κάθε λέξη ή πράξη είναι «ύποπτη», καταντώντας ώρες-ώρες κάτι περισσότερο από κωμικός…
   Οι φόβοι των μελών του θιάσου ότι οι ντόπιοι δε θα «καταλάβουνε» τον Σαίξπηρ επιβεβαιώνονται, αφού ναι μεν γεμίζει το «θέατρο» αλλά οι θεατές υποδέχονται με… ζαρζαβατικά τα λόγια του μεγάλου συγγραφέα.
    Ο μόνος που τους υποστηρίζει είναι ο Επαμεινώνδας ο οποίος πλέον είναι ερωτευμένος με τη Ρένα και αποφασίζει να τους ενισχύσει οικονομικά, ώστε να παραμείνουν στην πόλη για να μπορεί να τη βλέπει. Μάλιστα, της προτείνει να τον παντρευτεί…
   Βεβαίως, η Ρένα δε θέλει ούτε να τον βλέπει και συνεχώς του πηγαίνει κόντρα, όμως εκείνος επιμένει. Μάλιστα, για να τον απομακρύνει αναγκάζεται να δεχτεί την απόφαση του θιάσου ν’ αλλάξει ρεπερτόριο και ν’ ανεβάσει επιθεώρηση, γιατί ξέρει ότι αυτό θα κάνει έξαλλο τον Επαμεινώνδα. 
  Όντως έτσι γίνεται, αλλά σιγά-σιγά τα πράγματα αλλάζουν. Η κοπέλα αρχίζει να νιώθει διαφορετικά για τον ζωέμπορο, όμως παράλληλα προσπαθεί να κρατήσει και τις αποστάσεις απέναντί του.
   Από την παρουσία της Ρένας γοητεύονται επίσης και δυο απλοί άνθρωποι: Ο ταβερνιάρης Περικλής ή «Περικλάκος» (Γιάννης Κοντούλης και μετά το θάνατό του Πάνος Αναστασόπουλος) όπως τον φωνάζουν οι ντόπιοι και ο Μπε (Νίκος Καλογερόπουλος), ένα νεαρό βοσκόπουλο με αφέλεια αλλά και χρυσή καρδιά, το οποίο κάθε πρωί πηγαίνει φρέσκο γάλα στην κοπέλα. 
   Εκείνη αποκτά καλές σχέσεις και με τους δύο, αν και ο «Περικλάκος» έχει ν’ αντιμετωπίσει τη «μέγαιρα» σύζυγό του (Ευαγγελία Σαμιωτάκη) η οποία του κάνει το βίο αβίωτο…
   Στο μεταξύ, φτάνει στην περιοχή από τη Σουηδία ένας ιχθυολόγος (Κώστας Μεσσάρης) με σκοπό να κάνει μια μελέτη για τα χέλια που υπάρχουν στο ποτάμι. 
   Ωστόσο, διαπιστώνει ότι όλα τα παιδιά του κάμπου πάσχουν από ελονοσία και χρησιμοποιώντας κάποιες ιατρικές γνώσεις που διαθέτει, προσπαθεί και καταφέρνει να την αντιμετωπίσει με ενέσεις. Ωστόσο, όλοι τον θεωρούν τρελό και ουδείς τον παίρνει στα σοβαρά.
   Μάλιστα, στην πορεία θα γίνει και στόχος του διοικητή, ο οποίος ονειρεύεται να πάρει «αστέρι» συλλαμβάνοντας τον «Πελοπίδα» που θεωρείται «επαναστάτης». 
  Όταν η καλύβα του θα καεί και θα χάσει όλα τα έγγραφα που αποδεικνύουν την ταυτότητά του, ο ιχθυολόγος θα βρεθεί στο κρατητήριο ως «Πελοπίδας» αφού ο διοικητής «πρέπει» να συλλάβει οπωσδήποτε κάποιον και να τον παρουσιάσει ως «επιτυχία» του για να πάρει και τη σχετική προαγωγή. 
  Ωστόσο, τελικώς θα πειστεί ότι η μοίρα του είναι να περάσει τη ζωή του ως διοικητής…υποδιοίκησης. 
    Ο αληθινός Πελοπίδας (Χρήστος Μπίρος) μαζί με τους τέσσερις συντρόφους του καταφέρνει να ξεφύγει από την αστυνομία κολυμπώντας στο βάλτο κι εξαφανίζεται…
   Μέσα σε όλα αυτά, η Ρένα γίνεται φίλη με την καθηγήτρια των γαλλικών η οποία είναι ερωτευμένη με τον γυμνασιάρχη και με τη βοήθειά της καταφέρνει τελικώς να τον κερδίσει. Εκείνος στην αρχή τρέφει αισθήματα για την πρωταγωνίστρια, όμως γρήγορα καταλαβαίνει ότι η προχωρημένη ηλικία του δεν επιτρέπει τέτοιου είδους σχέσεις…
   Παράλληλα, αποκαλύπτεται ο έκλυτος βίος που διάγει ο «ηθικός» και «άνθρωπος του Θεού» καθηγητής της θεολογίας, ο οποίος συχνάζει στο κακόφημο Καφέ Σαντάν της περιοχής κι έρχεται σε άγρια κόντρα με τον γυμνασιάρχη. Επιπλέον, γίνεται περίγελος της μικρής κοινωνίας όταν μαθαίνεται ότι έγραψε μια ερωτική επιστολή στη Ρένα, η οποία κατά λάθος βρέθηκε στα χέρια του διοικητή…
   Εν τω μεταξύ, η κοπέλα αρχίζει να σκέφτεται σοβαρά την πρόταση του Επαμεινώνδα να την παντρευτεί, όμως θεωρεί ότι πρέπει να μάθει τα πάντα για το παρελθόν της πριν προχωρήσουν. Επιπλέον, σκέφτεται ότι θα χρειαστεί να διαλέξει μεταξύ οικογένειας και θεάτρου.
  Έτσι, κάποιο βράδυ στο Καφέ Σαντάν του εξομολογείται ότι η μητέρα της την εγκατέλειψε σε ορφανοτροφείο σε ηλικία εννέα ετών για να ζήσει τη ζωή της. Όταν έφτασε στα 18, το ίδρυμα δε μπορούσε να την κρατήσει και ο διευθυντής του (Δημήτρης Μπάνος) της ζήτησε να φύγει. Επειδή όμως δεν είχε πού να πάει, δέχτηκε να την κρατήσει αλλά με το…αζημίωτο.
  Η Ρένα αναγκάστηκε να υποκύψει στις ορέξεις του μην έχοντας άλλη επιλογή κι από τότε σιχάθηκε και μίσησε τους άνδρες. Όμως, κάποια στιγμή έφυγε από κει και προσπάθησε να κάνει πραγματικότητα το όνειρό της να γίνει ηθοποιός. 
  Μάλιστα, για ν’ «αναγκάσει» τον Επαμεινώνδα ν’ αλλάξει την απόφασή του, του λέει ψέματα ότι δούλεψε για ένα διάστημα και ως πόρνη. Εκείνος όμως επιμένει να την παντρευτεί και πλέον διαλύονται οι όποιες αμφιβολίες της…
   Ωστόσο, ξεσπά ο ελληνοϊταλικός πόλεμος κι έτσι ο Επαμεινώνδας θα πρέπει να πάει στο μέτωπο. Ο χωρισμός του ζευγαριού είναι προ των πυλών, καθώς μάλιστα ο θίασος αποφασίζει να τα μαζέψει άρον-άρον και να φύγει από την πόλη. 
  Την ύστατη ώρα όλα θα τελειώσουν όμορφα, αφού ο Επαμεινώνδας θα τους ακολουθήσει…
Το καστ
   Πολλοί και εκλεκτοί πρωταγωνιστές κλήθηκαν να ενσαρκώσουν τους χαρακτήρες που περιγράφει ο Σωτήρης Πατατζής στο μυθιστόρημά του, το οποίο πάντως βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. 
  Ο ίδιος ονόμαζε «Μεθυσμένη πολιτεία» την παλιά Μεσσήνη, μια περιοχή περίπου δέκα χιλιόμετρα έξω από την Καλαμάτα…
   Η πανέμορφη Βέρα Κρούσκα αποδίδει ιδανικά την προσωπικότητα της Ρένας, της απογοητευμένης, πικραμένης και μελαγχολικής «πρωταγωνίστριας». 
   Εξαίρετη ηθοποιός με αστείρευτο ταλέντο, γλυκιά φυσιογνωμία και αξιοπρεπής λόγω κι έργω, κερδίζει αμέσως τον τηλεθεατή με την υποκριτική της ικανότητα. 
   Επιπλέον όπως έχει πει η ίδια, δε δυσκολεύτηκε να προσεγγίσει το ρόλο καθώς ο χαρακτήρας της Ρένας ήτανε πολύ κοντά στον δικό της και ουσιαστικά έπαιζε τον… εαυτό της.
  Από την άλλη, ο Γιάννης Βόγλης είχε κληθεί αρκετές φορές στον κινηματογράφο να υποδυθεί ρόλους «μάγκα» και «σκληρού», οπότε γι’ αυτόν ο «Επαμεινώνδας» ήταν κάτι πολύ απλό. Επίσης σπουδαίος ηθοποιός, με ήθος και αξιοπρέπεια…
   Εξαιρετικός ο Ανδρέας Φιλιππίδης ως αφελής και καχύποπτος διοικητής, ενώ τις εντυπώσεις κερδίζει και ο Κώστας Μεσσάρης ως γιατρός-ιχθυολόγος. 
   Ωστόσο, θεωρώ ότι η σπουδαιότερη συμμετοχή στη σειρά είναι εκείνη του Νίκου Καλογερόπουλου. Είναι καταπληκτικός και μοναδικός στο ρόλο του «Μπε», του νεαρού βοσκού που φαίνεται χαμηλής διανοητικής ικανότητας, όμως είναι αυθεντικός και αγαπά με το δικό του τρόπο τη Ρένα. 
  Πραγματικό ρεσιτάλ υποκριτικής δίνει λοιπόν ο Καλογερόπουλος, ο οποίος το 1989 ενσάρκωσε έναν ανάλογο ρόλο στη σειρά «Στο κάμπινγκ», όπου υποδυόταν τον Μάιμο. Αν το 1981 υπήρχαν τηλεοπτικά βραβεία, σίγουρα θα κέρδιζε εκείνο του δεύτερου ανδρικού ρόλου…
Ωραίες και οι παρουσίες των Νίκου Κούρου, Μυρτώς Μακρή (η τέλεια καθηγήτρια γαλλικών της εποχής), Μαρίας Μαρτίκα, αλλά και του Αλέκου Μαυρίδη που γνωρίσαμε στη «Λωξάντρα» ως «Ταρνανά».
   Εκτός όλων αυτών, συμμετείχαν και άλλοι σημαντικοί ηθοποιοί όπως η Χρυσούλα Διαβάτη (σύζυγος φαρμακοποιού), η Κάρμεν Ρουγγέρη (σύζυγος ειρηνοδίκου), η Ρένα Βενιέρη (Κλημεντία, σύζυγος του διοικητή και κατά φαντασίαν…έγκυος) και ο Τάσος Κωστής (στρατιωτικός).
   Ξεχωριστή η παρουσία της Σόφης Ζαννίνου στο ρόλο της «Λώρας», της τραγουδίστριας του Καφέ Σαντάν, ενώ πολύ καλός ως «Περικλάκος» ήταν ο Γιάννης Κοντούλης, ο οποίος δυστυχώς έφυγε από τη ζωή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και αντικαταστάθηκε από τον Πάνο Αναστασόπουλο. 
  Να σημειώσουμε και τη συμμετοχή του Παύλου Χαϊκάλη ως «Αντώνη», του βοηθού του «Περικλάκου» στην ταβέρνα…
Σχόλιο
   Είναι αδύνατο να παρακολουθήσει κάποιος τη «Μεθυσμένη πολιτεία» και να μην του αφήσει μια γλυκόπικρη και νοσταλγική γεύση στα χείλη. Συνυπάρχουν το χιούμορ και η μελαγχολία, ο προβληματισμός και η αφέλεια της εποχής, η ανθρωπιά και ο κυνισμός. 
   Ο Κώστας Λυχναράς κατόρθωσε με τον πιο ιδανικό τρόπο να μετατρέψει σε εικόνα τις συνθήκες και τους χαρακτήρες που περιγράφει ο Πατατζής στο βιβλίο του (φυσικά με τη βοήθεια και των πρωταγωνιστών), ενώ και η διασκευή του είναι υποδειγματική.
    Παράλληλα, μέσα από τη σειρά παίρνουμε μια γεύση από την πολιτική κατάσταση της εποχής και πώς λειτουργούσαν οι «αρχές» της κάθε περιοχής -και κατ” επέκταση ολόκληρης της Ελλάδας. 
   Αριστεροί, «επαναστάτες», πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, παρακολουθήσεις, χαφιέδες και γενικότερα ότι πράττει μια δικτατορία που …σέβεται τον εαυτό της.
   Βεβαίως, η «Μεθυσμένη πολιτεία»  έμεινε στην ιστορία και για το υπέροχο τραγούδι των τίτλων σε μουσική Μανώλη Μικέλη, στίχους Δημήτρη Ιατρόπουλου κι ερμηνεία της Άννας Βίσση. Πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα και πιο διαχρονικά τραγούδια της καριέρας της, σε μια περίοδο που έδινε υποσχέσεις για μια λαμπρή πορεία στο χώρο…
 Τάσος Κριτσιώλης / musicCorner
Το τραγούδι
   Η «Μεθυσμένη Πολιτεία», από το ομώνυμο σίριαλ με τη Βέρα Κρούσκα και τον Γιάννη Βόγλη, ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια της Αννας Βίσση, είναι και το, ένα και μοναδικό τραγούδι, που συνέθεσε ποτέ στη ζωή του ο μεγάλος πιανίστας και δάσκαλος της τζαζ, ο περίφημος Μανώλης Μικέλης!
   Οταν χρειάστηκε ένα τραγούδι για τους τίτλους του σίριαλ ο φίλος μου τηλεοπτικός παραγωγός Ευριπίδης Κατσάρης, με φώναξε και μου ζήτησε έναν στίχο. Ακόλουθα κατεβήκαμε μαζί στο «Νάμπερ Ουάν» της οδού Ακαδημίας, όπου έπαιζε κάθε βράδυ ο Μανώλης. Του έδωσα τον στίχο, αφού πρώτα τον διάβασα στον κόσμο και είδαμε τις αντιδράσεις του κοινού. 
   Στο στούντιο, Κυριακή πρωί, γράφτηκε το τραγούδι. «Μεθυσμένη Πολιτεία κάποιας άλλης εποχής/σε γυρεύω στο τραγούδι της βροχής/πάνε κι έρχονται σαν πλοία οι αναμνήσεις στον καιρό,/Μεθυσμένη Πολιτεία σ' αγαπώ...».
   Ο Μανώλης συγκινημένος με φίλησε και μου είπε: «Τριάντα πέντε χρόνια τώρα μέσα στη μουσική, κανένας δεν μου έδωσε μια ευκαιρία. Κι ήρθες τώρα εσύ, ένα άγιο τσογλάνι, να μου κάνεις τέτοιο δώρο...». Βουρκώσαμε όλοι μας, γιατί ξέραμε πως ο μεγάλος μουσικός ήταν κιόλας σοβαρά άρρωστος.
   Η Αννα Βίσση έκανε εκεί την ερμηνεία της ζωής της. Ο Μανώλης δεν ξανασυνέθεσε ποτέ του, έφυγε νωρίς από κοντά μας.
Έθνος / Δημήτρης Ιατρόπουλος
Μεθυσμένη Πολιτεία
Στίχοι : Δημήτρης Ιατρόπουλος
Μουσική : Μιχάλης Μικελής
Άννα Βίσση
Μεθυσμένη πολιτεία, με σημάδεψες βαθιά
είχα κάποτε μια αγάπη και την πήρε η συννεφιά
μες την έρημη πλατεία τ’ όνειρό μου το παλιό
μεθυσμένη πολιτεία σ’ αγαπώ.
Μεθυσμένη πολιτεία, μια κορνίζα αδειανή,
μια λατέρνα είν’ η ζωή μου με ξεκούρδιστη φωνή.
Πάνε κι έρχονται σαν πλοία οι αναμνήσεις στον καιρό
μεθυσμένη πολιτεία σ’ αγαπώ.
Μεθυσμένη πολιτεία κάποιας άλλης εποχής,
σε γυρεύω στο τραγούδι της βροχής
μια παλιά φωτογραφία στο συρτάρι το κλειστό
μεθυσμένη πολιτεία σ’ αγαπώ.
Μεθυσμένη πολιτεία, με σημάδεψες βαθιά
είχα κάποτε μια αγάπη και την πήρε η συννεφιά
μες την έρημη πλατεία τ’ όνειρό μου το παλιό
μεθυσμένη πολιτεία σ’ αγαπώ.
Μεθυσμένη πολιτεία κάποιας άλλης εποχής,
σε γυρεύω στο τραγούδι της βροχής
μια παλιά φωτογραφία στο συρτάρι το κλειστό
μεθυσμένη πολιτεία σ’ αγαπώ.
Μεθυσμένη πολιτεία, με σημάδεψες βαθιά
είχα κάποτε μια αγάπη και την πήρε η συννεφιά
μες την έρημη πλατεία τ’ όνειρό μου το παλιό
μεθυσμένη πολιτεία σ’ αγαπώ.
Φωτορεπορτάζ
video
Κάτι παρόμοιο στο blog :