Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

«Ο παγωτατζής !! Στο ξυλάκι το'χω !! Φρέσκα παγωτά !!»

   Το θερμό ελληνικό καλοκαίρι είναι συνδεδεμένο άρρηκτα με το παγωτό.
  Μικροί (που αποτελούν τους πιο πιστούς καταναλωτές του) αλλά και μεγάλοι, όλες τις ώρες της ημέρας αναζητούν τη δροσιά της «παγωμένης απόλαυσης».
  Τα παγωτά φτιάχνονται είτε από γάλα ή σκόνη γάλακτος είτε είναι παγωτά φρούτων - γρανίτες.
  Το παραδοσιακό ξυλάκι με γεύση βανίλιας ή το παγωτό χωνάκι, είναι στην ανάμνηση όλων των ανθρώπων που στην παιδική ηλικία τα γεύτηκαν και τα απόλαυσαν με ανεμελιά.
  Ο παγωτατζής με το άσπρο καπελάκι και την άσπρη ποδιά του ήταν γραφικός, ευχάριστος, και ο πιο αγαπημένος πλανόδιος μικροπωλητής για τα παιδιά.
  Με το τρίτροχο ποδήλατο ή το μηχανοκίνητο καροτσάκι έκανε την εμφάνισή του στα συνηθισμένα στέκια, και διαλαλούσε το παγωτό του, στα δημοτικά σχολεία, 
  στις εκκλησίες τις Κυριακές και τις γιορτές, στους γάμους και στα πανηγύρια, στις πλατείες, στα παζάρια, στις εκδρομές, στους ποδοσφαιρικούς αγώνες και όπου αλλού σύχναζε πολύς κόσμος.
   Την πρώτη εμφάνισή του την έκανε την Άνοιξη, τις μέρες του Πάσχα και σταματούσε το φθινόπωρο με την εμφάνιση των καστανάδων, αν και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν οι ίδιοι, διότι έκαναν παράλληλα και δεύτερο εποχιακό επάγγελμα.
  Μέσα στην καλοκαιριάτικη λαύρα ξαφνικά η φωνή του Παγωτατζή ακούγονταν δροσιστική. «Ο παγωτατζής !! Στο ξυλάκι το'χω !! Φρέσκα παγωτά !!»
  Το παλιό καροτσάκι του παγωτατζή ήταν σωστό κομψοτέχνημα , με το ωραίο σκέπαστρο, τις παραστατικές λαϊκές ζωγραφιές και τα διάφορα σχέδια που κοσμούσαν τις πλευρές του.
  Το παγωτό παλαιότερα δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Τους καλοκαιρινούς μήνες ήταν αρκετά δύσκολο να εξασφαλίσει ο παγωτατζής την ψύξη του παγωτού.
  Μέσα στον μεγάλο ξύλινο κάδο του καροτσιού υπήρχε ένα πιο μικρό εσωτερικό μεταλλικό δοχείο, όπου υπήρχαν τα παγωτά. 
  Ανάμεσα στο κενό, μεταξύ του μεταλλικού και ξύλινου κάδου τοποθετούσαν χιόνι και αργότερα μικρά κομμάτια πάγου μαζί με χοντρό αλάτι για να διατηρούν παγωμένα τα παγωτά.
  Ο Παγωτατζής γνώριζε τη συνταγή, τα υλικά και τις αναλογίες.
  Μέσα στον μεταλλικό κάδο έβαζε το γάλα, το σαλέπι, το σιμιγδάλι, τη ζάχαρη, τα αυγά, τη βανίλια κλπ. Σκέπαζε τον κάδο και άρχιζε να τον περιστρέφει μέχρι να πήξει το παγωτό. Στη συνέχεια το πάγωνε και ξεκινούσε με το καροτσάκι του για το μεροκάματο.
   Σήμερα το τυποποιημένο παγωτό έχει κυριαρχήσει στην αγορά, ο πλανόδιος πωλητής δεν γυρίζει πια στις γειτονιές και το παραδοσιακό Πολίτικο καϊμάκι ανήκει μάλλον στο παρελθόν.
Η εφημερίδα του Βαλτινού
Μια δροσερή ανάμνηση
   Την άνοιξη μαζί με τα χελιδόνια στην παλιά γειτονιά ερχότανε και ο παγωτατζής.... Την επίσημη πρώτη την έκανε Κυριακή απόγευμα με το άσπρο σακάκι τον σκούφο και το φρεσκοβαμμένο καροτσάκι-ποδήλατο με την επιγραφή ΕΒΓΑ.
  " Παγωτάααα..." και άνοιγαν οι αυλόπορτες και πεταγόντουσαν τα πιτσιρίκια στον δρόμο αλλά και οι μεγάλοι.
  Ξυλάκι κρέμα-σοκολάτα το κλασικό για όλα τα βαλάντια και άκουγες κάποια μάνα   "....μην ξεχάσεις και της γιαγιάς...."
  Πώς το περίμενε η φουκαριάρα η γερόντισα.... και ντρεπότανε.... Το μοιραζότανε η μαύρη με την κόρη τη .... το έτρωγε στο πιατέλο με το κουταλάκι και αναστέναζε από την απόλαυση.
  Στο πεζοδρόμιο οι πιτσιρικάδες καθόντουσαν ο ένας δίπλα στον άλλον να απολαύσουν την λιχουδιά.
  Φούσκωναν το χάρτινο σακουλάκι για να ξεκολλήσει από το παγωτό.
   Ο παγωτατζής με χαμόγελο συνέχιζε το δρομολόγιό του για την άλλη γειτονιά. Γνώριζε τις αλάνες όπου θα εύρισκε πελάτες....
   Παγωτά υπήρχαν και στα γαλακτοπωλεία στα ΕΒΓΑΤΖΙΔΙΚΑ όπως τα έλεγαν μαζί με το γάλα σε γυάλινο μπουκάλι στην αρχή και αργότερα σε πλαστικό.
  Ο ΕΒΓΑΤΖΗΣ είχε ένα πιτσιρικά και μοίραζε το γάλα στα σπίτια. Άφηνε το μπουκάλι έξω από την πόρτα και έπαιρνε πίσω το άδειο γυάλινο μπουκάλι. Η πληρωμή κάθε Σάββατο με το τεφτέρι.
Πίσω στα παλιά
Video - Εικόνες : Orfeas
"Χωρίς παγωτό η αθηναϊκή ζωή
είναι θάλασσα χωρίς κύμα"
Από το χιόνι με χυμό
στην ΕΒΓΑ της γειτονιάς
Κωνσταντίνος Μπορδόκας / Χρονομηχανή / Ελεύθερος Τύπος
Κάτι παρόμοιο στο blog :
... και καϊμάκι έχω !!
Χωνάκι τραγανό με λιωμένο παγωτό !
Καλοκαιρινή ανάμνηση Νο 28
Για μια γλειψιά χωνάκι !!
Ωδή στο χωνάκι
Παγωτό παρφέ : Σαν χάδι στην ψυχή
Παγωτό, ο πρωταγωνιστής του καλοκαιριού
10 άγνωστες πληροφορίες για το αγαπημένο μας γλύκισμα. Το παγωτό !
Παγωτο-trivia
Η τσίχλα, η μαστίχα και άλλες ιστορίες περί μασήματος !
Ο χορός της ... αρκούδας!!   
"- Α, να χαθείς, λούστρε !! "  
 "Ο γαλατάς, φρέσκο, ολόπαχο γάλα!" 
Ο καστανάς, η φουφού και οι κρύες μέρες του Χειμώνα !  
Ο φούρναρης της γειτονιάς  
Χασάπης είμαι ζηλευτός παιδάκι σ' όλα φίνο! 
Ο κουλουράς, τα σιμίτια και "Άντε και στην Πόλη κουλουρτζής" !  
Ζητιάνος: Μια μερακλαντάν ανάλυση από τον κύριο Νέστορα !.. 
Μπακάλικα, εδώδιμα αποικιακά ...με τη σέσουλα και ο «μπακαλόγατος» της γειτονιάς !
Zητείται μικρός
Ο παγοπώλης της γειτονιάς, οι παγοκολόνες και τα ψυγεία πάγου…
Τα υπόγεια υδάτινα όνειρα των Αθηναίων, οι νερουλάδες και το Αμαρουσιώτικο νερό
Περίπτερα, περιπτεράδες και ιστορίες της γειτονιάς !
Ο μπαρμπέρης, τα ξουράφια του, το βγάλσιμο των δοντιών και άλλα περίεργα
Ο σαλεπιτζής : «Σαλέεεπ, ζεστό σαλέεεεπ»
Ο πλανόδιος μανάβης : «Κρύο κρύο σαν το μπούζι είναι το γλυκό καρπούζι» !
Οι αμαξάδες, οι χωματόδρομοι και οι βόλτες στις εξοχές !
Δες όλες τις καλοκαιρινές αναρτήσεις του "Λόλα, να ένα άλλο" και επέλεξε αυτές που σε ενδιαφέρουν:  Καλοκαιρινές αναρτήσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.