Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Η Οικογένεια Χαρίτου πάει εκδρομή στη θάλασσα !

  Οι  οικογενειακές εκδρομές στη θάλασσα ήταν τα «χρόνια εκείνα» οι μοναδικές απολαύσεις που δρόσιζαν την καυτή καθημερινότητά μας τις μέρες του Ιουλίου και του Αυγούστου.
    Ξεκινούσαμε Κυριακή πρωί από τις οκτώ η ώρα. Πριν πυρώσει για τα καλά ο ήλιος.  Ανεβαίναμε οικογενειακώς στην καρότσα του θείου Χαράλαμπου που έγραφε «Μεταφοραί Εκδρομαί», βάζαμε τη γιαγιά μπροστά και ξεκινούσαμε.
    Στο δρόμο συναντούσαμε και άλλες καρότσες, τρίκυκλα, αυτοκίνητα, ανοιχτά φορτηγά που ήταν φορτωμένα με γιαγιάδες, παιδιά, κεφτέδες, λιωμένα κασέρια και πλαστικά κουβαδάκια που πήγαιναν όλα μαζί ανακατωμένα στη θάλασσα ! 
    Ο ήλιος άρχιζε να καίει πάνω από τα κεφάλια μας, μα τα τρίκυκλα, οι καρότσες και τα πούλμαν συνέχιζαν ακάθεκτα την πορεία τους για να φέρουν την οικογένεια Χαρίτου στα δροσερά νερά της Βουλιαγμένης ή του Καβουριού !
  Όταν τελικά φτάναμε στην παραλία τρέχαμε με τα μπανιερά μας για να τσαλαβουτήξουμε  – στην κυριολεξία – στα καταγάλανα και καθαρά νερά. 
   Βγάζαμε και μια οικογενειακή αναμνηστική φωτογραφία, τα αγόρια με τα φαρδιά σορτσάκια τους, οι άντρες με τις τραγιάσκες τους και οι γυναίκες με τις ψάθινες καπελαδούρες τους !
  Οι γιαγιάδες με μακριές άσπρες μαντίλες για να μην τις καίει ο ήλιος και οι παππούδες «εν πλήρει εξαρτήσει» άπλωναν στην αμμουδιά πετσέτες, ψωμιά, κασέρια και ελιές και άρχιζαν να τσιμπολογάνε από τις δέκα και  μισή το πρωί !
   Μερικές φορές  κάποια γιαγιά σηκωνόταν και έκανε βόλτα με το μικρό εγγόνι –που δεν έκανε μπάνιο λόγω πρόσφατης βρογχίτιδας - στην άκρη της θάλασσας, εκεί που έσκαζε το κύμα, προσπαθώντας να συγκρατήσει το μικρό να μη βουτήξει με τα ρούχα στα δροσερά νερά που με το πάφλασμα τους, τον καλούσαν σαν άλλες Σειρήνες, να ορμήσει στην υγρή αγκαλιά τους !
    Ο μικρός τελικά έμενε με το παράπονο ! Ξυπόλητος με το μπλουζάκι και τη φουφούλα του κοιτούσε με λιγωμένα μάτια τους άλλους να κάνουν μπάνιο και να πιτσιλιούνται μέσα σε ουρλιαχτά χαράς και κεφιού…  
   Οι μεγάλοι πολλές φορές νοίκιαζαν βάρκες για να κάνουν βαρκάδα και σύσσωμη η οικογένεια «συν γυναιξί και τέκνοις» μπαίναμε στη βάρκα και ήμασταν έτοιμοι για θαλασσινές εξερευνήσεις !
    Αυτές οι θαλασσινές βόλτες με τη βάρκα, μερικές φορές είχαν άδοξο τέλος και τελικά το μόνο που κάναμε ήταν να βγάλουμε κάποιες φωτογραφίες μέσα στη δεμένη βάρκα στο μώλο !
   Όλη η οικογένεια έκανε μπάνιο, μετρημένα πράματα όμως ! Οι γιαγιάδες με τα κομπινεζόν έβρεχαν τα πόδια τους, οι μαμάδες στα ρηχά κολυμπούσαν με σκουφιά το περιβόητο στυλ «σκυλάκι» και μεις τα παιδιά μέχρι εκεί που πατώναμε, αφού οι δεξιότητες μας στο μπάνιο ήταν περιορισμένες.
  Μετά κατά το μεσημεράκι, μας κρατούσαν σεντόνι, αλλάζαμε με καθαρά ρούχα και περιμέναμε τη μεσημεριανή μάζωξη για φαί. Οι μανάδες μας προειδοποιούσαν : «Άντε, πήγαινε μέχρι τη θάλασσα, μόνο πρόσεξε κακομοίρη μου μη βραχείς γιατί σ΄έφαγα» !
    Αυτές οι εξορμήσεις στη θάλασσα ήταν σημαντικά γεγονότα και την επόμενη μέρα τις κουβεντιάζαμε με τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς και μετρούσαμε τα μπάνια μας.
    Μερικές φορές στις εκδρομές μας συναντούσαμε και φασαριόζικες παρέες νεαρών που πιτσιλούσανε με νερά τον κόσμο, φώναζαν οι κυρίες για τα μαλλιά τους και μονολογούσαν οι γιαγιάδες «Σόδομα και Γόμορα ! Αμ΄αυτές οι σουρλουλούδες τι δουλειά έχουν με όλους αυτούς τους κρεμανταλάδες !»
  Υπήρχαν ακόμα και ομάδες προσκόπων που τα καλοκαίρια, τις Κυριακές, έκαναν εκδρομές για μπανάκια και έβγαζαν αναμνηστικές φωτογραφίες στα βραχάκια.
   Οι ψαράδες μερικές φορές έβγαζαν κάποιο ψάρι, κάνα χταπόδι ή αστερία και μαζεύονταν όλοι να το δουν σαν κάτι το αξιοπερίεργο και μοναδικό !
      Μετά ο ήλιος ανέβαινε καταμεσής του ουρανού, τα τζιτζίκια σε ξεκούφαιναν με τα «τζι τζί» τους και όλοι βρίσκαμε καταφύγιο κάτω από πεύκα, σκιές και υπόστεγα για να φάμε το εκδρομικό μας φαί.
   Κάποιοι έστηναν και ολόκληρες άσπρες πάνινες σκηνές ή τέντες δίπλα στην θάλασσα, εκεί που σκάει το κύμα και άρχιζαν στον ήλιο του μεσημεριού το φαγοπότι τους.
Και έφτανε η ευλογημένη ώρα του φαγητού !
    Βγάζαμε ότι είχαμε και δεν είχαμε και τα απλώναμε σε σεντόνια και πετσέτες. Εμφανίζονταν οι κεφτέδες, τα κασέρια, οι ντομάτες, οι κονσέρβες με τα ζβανάκια, τα καλαμαράκια, ακόμα και τηγανητές πατάτες ! Και το φαγοπότι σιγά-σιγά κρατούσε για ώρα πολλή.
   Και ήταν αυτοί οι κεφτέδες και το λιωμένο κασέρι και οι σκέτες ντομάτες, το πιο νόστιμο και το πιο λαχταριστό φαΐ σ' ολόκληρη την πλάση ! 
  Μετά η σιέστα κάτω από τα δέντρα, οι πευκοβελόνες που έπεφταν πάνω σου, οι ακτίνες του ήλιου που έκαναν σχέδια στο σεντόνι και ο ολιγόλεπτος ύπνος με μουσική υπόκρουση τον παφλασμό των κυμάτων που σε πήγαινε στον Παράδεισο και σε ξαναγυρνούσε πίσω, μέσα σε λίγα λεπτά !
    Γυρνούσες πίσω, εδώ στην παραλία, γιατί η ζωή συνεχιζόταν απτόητη το ζεστό απομεσήμερο. Η παρέα των νεαρών είχε έρθει παραδίπλα και ξεσήκωνε τον κόσμο !  
   Παίζανε μακριά γαϊδούρα, κουβαλούσε ο ένας στον ώμο του τον άλλο και έβγαζαν αναμνηστικές φωτογραφίες με την καινούρια τους φωτογραφική μηχανή Κόντακ.
   Κάποιοι νοίκιαζαν και κρις κραφτ και έκαναν βόλτα για να εντυπωσιάσουν τα κορίτσια που άφηναν πνιχτά γελάκια στην παραλία.
    Είχαν πάρει για την Κυριακή και το ανοιχτό αμάξι του πατέρα τους και έλπιζαν ότι δεν μπορεί κάποια κοπελιά θα δεχόταν να πάει μια βόλτα μαζί τους για να φάνε ψαράκι στο παραλιακό ταβερνάκι που ήταν στην επόμενη παραλία.
  Έτσι η σιέστα τελείωνε, ήταν κιόλας απογευματάκι. Οι μεγάλοι συνέχιζαν να κάθονται κάτω από τα δέντρα. Πολλές φορές έφτιαχναν και καφεδάκι με το γκαζάκι που είχαν μαζί τους και περίμεναν να πέσει λίγο ο ήλιος για να ξεκινήσουμε το ταξίδι του γυρισμού.
  Εμείς τα παιδιά αυτή την τελευταία ώρα αρχίζαμε τα παιχνίδια, κυνηγητό, κρυφτό, μήλα και φυσικά τα αγόρια ποδόσφαιρο.
      Μα η ώρα έτρεχε σαν γάργαρο νεράκι και έφτανε η ώρα που έπρεπε να τα μαζέψουμε και να φύγουμε. Σηκωνότανε σιγά-σιγά ο παππούς και η γιαγιά, μαζεύαμε κουρελούδες, σεντόνια, σκαμνιά και πλαστικά δοχεία και παίρναμε το δρόμο του γυρισμού…
  Την άλλη μέρα στις παράγκες της γειτονιάς μικροί, μεγάλοι περιγράφαμε τις εικόνες από την Κυριακάτικη εκδρομή μας, βάζοντας και λίγο αλατοπίπερο παραπάνω –για να ζηλέψουν όσα γειτονόπουλα έτυχε να μην πάνε για μπάνιο την Κυριακή εκείνη- και περιμέναμε, ήδη με μια διάθεση νοσταλγίας, την επόμενη εκδρομή που θα μας ξανάφερνε στα δροσερά νερά της θαλασσίτσας !


Κάτι παρόμοιο στο blog :
Θάλαττα... Θάλαττα Ν. Τσιφόρος 
Είπαμε του Αγίου Πνεύματος το πρώτο μπάνιο, όχι νωρίτερα θα κρυώσεις !
Ο Όθωνας, η Μαντάμ Φρου-Φρου και τα μπάνια στο Φάληρο
Οδηγίες προς κολυμβητάς
-«Φτιάξε κεφτέδες, βρε Μελπομένη, πάμε για μπάνιο στη Βουλιαγμένη» !
Νέοι, ωραίοι και... "χαριτωμένοι" σε ασπρόμαυρες παραλίες !
Η κρυφή σεξουαλική ζωή στα «μπαιν μιξτ» της παλιάς Αθήνας !
Όταν η Αθήνα ξεροτηγανίζεται όλοι σπεύδουν … εις Γλυφάς
Η εκδρομή με τα πούλμαν
Όταν τα μπάνια του λαού γίνονταν στο Πασαλιμάνι…
Ύστερα ήταν καλοκαίρι και οι γυναίκες θέλανε να πάνε για μπάνιο
Σόδομα και Γόμορρα καλοκαιριάτικα στην Παραλιακή του 1938
Οι Κυριακές στη θάλασσα
Τα καλοκαιρινά μπάνια των Σαπαίων
Στις Aυλές της Θάλασσας
Στην ακροθαλασσιά
Οι εφιάλτες της παραλίας
Τα 14 "όχι" και "μην" της παραλίας
Κυριακάτικα ταξιδάκια στο Σαρωνικό
Η «χωριάτικη πλαζ»
Καλοκαιρινό μπάνιο
Δες όλες τις καλοκαιρινές αναρτήσεις του "Λόλα, να ένα άλλο" και επέλεξε αυτές που σε ενδιαφέρουν:  Καλοκαιρινές αναρτήσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.