Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Παιχνίδια για τα πανηγύρια !!

Αναμνήσεις από μαγικά
 παιδικά όνειρα
** Τώρα που είναι καλοκαίρι θυμήθηκα το πανηγύρι στο χωριό μου. 


   Μου άρεσε να τριγυρνάω ανάμεσα στους πάγκους με τα παιχνίδια και να κοιτάζω τα κουζινικά, 
  τις φθηνές πλαστικές κούκλες, τα κοσμήματα για κορίτσια, τα καροτσάκια, 
  


  τα πλαστικά όπλα με τα φωτάκια και τον δυνατό θόρυβο, τα αυτοκινητάκια σε χάρτινες συσκευασίες και πολλά άλλα.
  Περίμενα πως και πως- θυμάμαι- να μου δώσουν λεφτά για να πάω να αγοράσω κάτι.


** Θυμάμαι κάτι διάφανα πιστόλια που είχαν μέσα κάτι σαν τσακμα-κόπετρα και όταν πυροβο-λούσες εκτός από τον θόρυβο πέταγαν σπίθες. 
 

  Συνοδεύονταν πάντα από μια χαρακτηριστική μυρωδιά όταν χρησιμοποιούνταν και χάλαγαν πιο γρήγορα και από τα γάλατα.


** Αυτό που έπαιρνα σχεδόν πάντα και περίμενα πως και πως να πάμε σε πανηγύρι για να το πάρω είναι τα ποδοσφαιράκια με το ελατήριο κάτω από τους παίχτες. 
  Ατέλειωτοι αγώνες τα μεσημέρια ακόμα και μονός μου!


** Αξέχαστες εποχές! Δεν υπήρχε ωραιότερο συναίσθημα από το να σουλα-τσάρεις δίπλα στους (καμιά φορά αμέτρητους) πάγκους 
  και να βλέπεις χρώματα, παιχνίδια, παιχνίδια, ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ!!
** Οι πιο συχνές μου προτιμήσεις ήταν επιτραπέζια τύπου "100 σε 1" 
 

 (πόσο μου άρεσε να ανακαλύπτω ένα-ένα τα χαρτόνια και να προσπαθώ να φανταστώ πως παίζονταν),
 

 νεροπίστολα, κάρτες ΥΠΕΡΑΤΟΥ (ακόμα έχω τα ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΛΟΙΑ από πανηγύρι εκείνης της εποχής) 
  

 και ένα παιχνίδι μπάσκετ με κουμπιά, περίπου στη φιλοσοφία του ελατηριοπο-δοσφαιρακίου. 
  

  Κλειστό από πάνω, με τρύπες στο "παρκέ" όπου η κάθε τρύπα αντιστοιχούσε σε ένα κουμπί. 
 


  Πατώντας το αντίστοιχο κουμπί όταν η μπάλα έπεφτε στην τρύπα, πεταγόταν στο καλάθι.


** Το παιχνίδι πάντως που ψάχνω ακόμα και σήμερα σαν τρελός ήταν ένα με μαγνήτη. 
 

    Ένα κουτί στο σχήμα και μέγεθος κουτιού πουρέ (!) με διάφανο καπάκι πάνω και με ζωγραφισμένη μια πόλη με δρόμους μέσα.
 
Μέσα στο κουτί με τους δρόμους είχε ένα αμαξάκι με μαγνήτη και έτσι όταν έβαζες ένα μαγνήτη από κάτω από το κουτί μπορούσες να το κινείς πάνω στο ζωγραφισμένο χαρτί.
 
  Το ίδιο κουτί έβγαινε και με ένα άλογο (με μαγνήτη) όπου μέσα στο κουτί ήταν ζωγραφισμένο ένα στάδιο ιππασίας αλλά τα εμπόδια ήταν κανονικά, από πλαστικό! 
  

  Το να "τρέχεις" το άλογο να πηδάει τα εμπόδια με την βοήθεια του μαγνήτη ήταν απίστευτο!
** Σε ότι αφορά τα επι-τραπέζια που βρίσκαμε στα πανηγύρια, όπως αυτό το "100 σε 1" καθώς και πολλά άλλα κυκλοφορούσαν υπό την επωνυμία ΑΚ(ADELΚΟ) και ήταν λίγο της κακίας ώρας!! 
  Παρ' όλα αυτά είχα αγοράσει αρκετά!! Αυτά που θυμάμαι ήταν το πακέτο φιδάκι γκρινιάρης, το 100 σε 1, τη Μονόπολη (με χάρτινα σπιτάκι και λεφτά που δε φτάναν ούτε γιά ζήτω),
  μια περίεργη ΑΝΤΙ-ΜΟΝΟΠΟΛΗ με κάτι χάρτινες μάρκες και άλλα διάφορα!! Σε κανένα πακέτο δεν βρήκα ποτέ να περιέχει μέσα ζάρια!! 
  
  Είχε ένα στρογγυλό χάρτινο ρολόι με ένα δείκτη που τον έστριβες!! Κάτι τέτοιο τέλος πάντων!
  
  Παρ όλα αυτά ποτέ δε θα ξεχάσω αυτά τα πρώτα μου επιτρα-πέζια!!


** Ποιότητα κάτω του μετρίου, χαρτόνι όχι τόσο χοντρό με μερικά να είναι διπλής όψης αλλά είχαν αυτό το κάτι ρε παιδί μου. 
  

    Καλά αυτό με το σβουράκι/τροχό/ρολόι με έστειλε και μου θύμισε ότι πάντα αγόραζα και ένα ζευγάρι ζάρια ξεχωριστά.
   

  Ήταν όντως  χάρτινο και είχε μια μικρή πλαστική ακίδα όπου έμπαινε ένα πλαστικό βέλος πάνω και το γυρνούσες (και που φυσικά δεν κρατούσε για πολύ).
** Τα πλαστικά χωνάκια παγωτού που είχαν ένα κουμπάκι που όταν το πατούσες τιναζόταν το σχοινί με το υποτιθέμενο παγωτό που ήταν φτιαγμένο από σφουγγάρι,
  
  θυμάται κάνεις αν τα παίρναμε απ τα πανηγύρια; Είχαμε 2 τέτοια : ένα ροζ κι ένα κίτρινο .


** Πολλά παιχνίδια έπαιρνα από τα πανηγύρια τα καλοκαιριά αλλά αυτά που πρωτοθυμάμαι περισσότερο και μου έκαναν πιο πολύ εντύπωση από μικρός (πριν πάω δημοτικό) 


   ήταν τα πλαστικά ρολογάκια όπου σε μερικά έβλεπες πάντα μια σταθερή ώρα ενώ σε άλλα γυρνώντας το κουμπάκι διπλά σου έδειχνε την Ώρα μέσα από ένα παραθυράκι,
   ενώ σε διπλανό παραθυράκι ένα σκίτσο με ένα παιδάκι όπου έκανε την καθημερινή ασχολία εκείνη την στιγμή...


  Δηλαδή όταν ήταν 10 η ώρα το πρωί το σκίτσο έδειχνε μια εικόνισα με ένα μαθητή στο θρανίο του ενώ στις 23 το Βράδυ τον μαθητή να είναι στο κρεβάτι του... 
  Την ώρα όμως την άλλαζες εσύ για τι δεν λειτουργούσε με μπαταρία και πάντα ρωτούσες τους γονείς τι ώρα είναι έτσι ώστε να το ρυθμίζεις κάθε τόσο και λιγάκι... 
  Μπορεί να μην σου έδειχνε την ώρα με ακρίβεια αλλά από αυτήν την επαναλαμ-βανόμενη διαδικασία 
  έκανες την πρώτη σου διατριβή για την μάθηση της ώρας...
** Υπήρχε και κάποια άλλη παραλλαγή από ψεύτικα ρολογάκια που είχε στρογγυλό καντράν 
  και χρωματιστό ημιδιάφανο λουράκι με ανάγλυφα μπιλάκια, το κουρδιστήρι του ήταν επίσης ολοστρόγγυλο και είχε κι αυτό εικονίτσες που άλλαζαν, όχι με παιδάκι όμως,
  αλλά με τον ήλιο και το φεγγάρι κατά τη διάρκεια του εικοσιτετραώρου-είχα ένα τέτοιο σε τυρκουάζ!
** Εμείς αγοράζαμε αυτά τα δίκαννα με τις κόκκινες τάπες που πετάγονταν όταν πάταγες τη σκανδάλη.
  Κανονικά ήταν δεμένες με κλωστή για να μην φεύγουν, αλλά εμείς κόβαμε την κλωστή για να κάνουμε σκοποβολή. 
  Επίσης μας άρεσαν κάτι πιστόλια με ελατήριο που εκτόξευαν βελάκια με βεντούζα.
Retromaniax
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Στο πανηγύρι του χωριού
Παιχνίδια από τσίγκο και... όνειρα !
Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει .... χρόνια τώρα !!
Στρατιωτάκια, αμίλητα, ακούνητα, αγέλαστα !
Ένας επικίνδυνος "γύρος" (και όχι λόγω... χαλασμένου κιμά)!!
Το Πρώτο Μου Ποδήλατο : Αναμνήσεις Και "Θύμισες"
O πετροπόλεμος
Οι κουμπάρες : Παιχνίδι μίμησης, παιχνίδι ρόλων ή παιχνίδι εκπαίδευσης ;
Η Ιστορία της κούκλας: Oι πρόγονοι της Barbie και της Bibibo
Τα 35 πιο αντιπαιδαγωγικά, ρατσιστικά, "ακτιβιστικά" και ηλίθια παιχνίδια που υπάρχουν !!
Το "βατραχάκι" των παιδικών μας χρόνων άρχισε πάλι να κοάζει...
Παίζουμε γκαζές ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.