Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Το στερνό παραμύθι

Πήραν στρατί στρατί το μονοπάτι
βασιλοπούλες και καλοκυράδες,
από τις ξένες χώρες βασιλιάδες
και καβαλάρηδες απάνω στ’ άτι.
Και γύρω στης γιαγιάς μου το κρεβάτι,
ανάμεσα από δυο χλωμές λαμπάδες
περνούσανε και σαν τραγουδιστάδες
τής τραγουδούσαν –ποιος το ξέρει– κάτι.
Κανείς για της γιαγιάς μου την αγάπη,
δε σκότωσε το Δράκο ή τον Αράπη,
και να της φέρει αθάνατο νερό.
Η μάνα μου είχε γονατίσει κάτου˙
μ’ απάνω –μια φορά κι έναν καιρό
ο Αρχάγγελος χτυπούσε τα φτερά του.
Λάμπρος Πορφύρας 
Άλλα παιδικά ποιήματα του Πορφύρα στο blog
Χρυσάφι θα 'χαν τα παιδιά
και καραμέλες η γιαγιά
και τ' όνειρο πάντα θα ζούσαν
μα η καλή μας η γιαγιά
έφυγε απ' τον κόσμο πια
και παραμύθια δεν ακούμε
Έα-έα-έα-ε
η γιαγιά μας πέθανε
Έα-έα-έα-ε
η γιαγιά μας πέθανε
Έα-έα-έα-ε
η γιαγιά μας πέθανε
Έα-έα-έα-ε
η γιαγιά μας πέθανε

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.