Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

"Έχω ένα μυστικό", μικρέ μου πρίγκηπα "Κοκό" !!

   Στην πορεία της ιστορίας δεν υπάρχουν μόνο οι αιματοβαμμένες συγκρούσεις, οι διπλωματικές ίντριγκες, οι πολιτικοί και οι κοινωνικοί αγώνες. 
  Υπάρχουν και εκείνες οι πτυχές που διαμορφώνουν την ιστορία μέσα από την καθημερινότητα, μέσα από την τέχνη και ακόμη πιο πολύ μέσα σε ένα πιο ανάλαφρο πεδίο δράσης, τόσο που ενδεχομένως να θυμίζει και λίγο παραμύθι. Παραμύθια με πρωταγωνιστές βασιλόπουλα και ωραίες Σταχτοπούτες.
  Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το παραμύθι... Η Αλίκη Βουγιουκλάκη είναι μια ανερχόμενη και πολλά υποσχόμενη ηθοποιός και πολύ περισσότερο πρωταγωνίστρια για το θέατρο και τον κινηματογράφο.Παίζει στο θέτρο δίπλα σε μεγάλα και καταξιωμένα ονόματα και στον κινηματογράφο σε κομεντί, μελοδραματικές αλλά και ρομαντικές ταινίες εποχής (Ποντικάκι, Διακοπές στην Αίγινα, Ο Μιμίκος και η Μαίρη).
  Το μελαχρινό κορίτσι ακόμη εκείνη την εποχή δίνει τη θέση της δειλά-δειλά στη μεταμορφωμένη αλλά πάντα γοητευτική ναζιάρα ξανθιά γατούλα.
   Από την άλλη ο Κωνσταντίνος -ο "Κοκός" όπως θα του μείνει ειρωνικά από τους αντίθετους στην μοναρχία- είναι ο μοναχογιός του βασιλέα Παύλου και της βασίλισσας και πρώην πριγκίπισσας του Ανόβερου, της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας, Φρειδερίκης. Έχει βέβαια και δύο αδελφές την Ειρήνη και τη Σοφία, μετέπειτα βασίλισσα της Ισπανίας.
  Το 1955 σε ηλικία 15 χρονών θα του απονεμηθεί ο τίτλος του Δούκα της Σπάρτης, ενώ έφηβος ακόμη θα ξεκινήσει την εκπαίδευσή του στη Σχολή Ευελπίδων και στα Σώματα των Ενόπλων Δυνάμεων.
  Σαν χαρακτήρας θεωρείται μέχρι και την ανάληψη των καθηκόντων του ένας ευχάριστος και προσηνής άνθρωπος από τους οικείους του, πάντα χαμογελαστός, ανέμελος, με κλίση προς την ωραία ζωή, χωρίς να προβληματίζεται ή να τον ενδιαφέρουν τα προβλήματα διαχείρισης της εξουσίας που είχε ο πατέρας του και κάποια στιγμή θα περνούσαν στα χέρια του.
  Οι απόψεις γύρω από τον χαρακτήρα του είναι αντικρουόμενες. Όσοι τον έζησαν από κοντά μιλάνε για έναν καλοπροαίρετο, ευαίσθητο και ευχάριστο άνθρωπο. 
 Ένας Αμερικανός διπλωμάτης πάντως, που έζησε αρκετά χρόνια στην Ελλάδα και είχε πρόσβαση στα Ανάκτορα, δεν αναφέρεται και πολύ κολακευτικά σε μία από τις περιγραφές του στο πρόσωπό του και κάνει λόγο "για έναν άνθρωπο, που είναι το παιδί της μαμάς. Ασχολείται με τα πολιτικά με την ίδια ακριβώς αφέλεια που ασχολείται με τον αθλητισμό."
  Είχε την φήμη του μπον-βιβέρ και του κοσμικού και ήταν περιζήτητος γαμπρός στους βασιλικούς κύκλους. Ήταν δεινός τενίστας και ταυτόχρονα λάτρευε την ιστιοπλοΐα. Η νίκη του στους Ολυμπιακούς το 1960 στη Ρώμη και το χρυσό μετάλλιο -το πρώτο για την Ελλάδα έπειτα από 64 χρόνια- είχαν εκτινάξει τη θετική εικόνα του στα ύψη.
  Στα 1959 σε ηλικία 19 χρονών ο Κωνσταντίνος, ως διάδοχος του θρόνου, έχει την υποχρέωση να βρει τη συμβία του, η οποία βέβαια θα πρέπει να είναι από το στενό κύκλο των λιγοστών Ευρωπαίων μοναρχών. 
 Μια απ' αυτές τις υποψήφιες ήταν η πριγκίπισσα της Σουηδίας Ντεζιρέ, την οποία ο κοινωνικός και εξωστρεφής Κωνσταντίνος συμπαθεί ιδιαίτερα, παρόλο που η πριγκίπισσα Ντεζιρέ είναι ιδιαίτερα χαμηλών τόνων.
  Ο Παύλος και η Φρειδερίκη δείχνουν να εγκρίνουν το "ειδύλλιο" και ο Τύπος -ελληνικός και ξένος- ήδη είχε αρχίσει τα δημοσιεύματα. Όμως δυστυχώς για τη Σουηδή πριγκίπισσα το αίσθημα δεν πρόκειται να "ευοδωθεί", γιατί ο Κωνσταντίνος τυχαίνει να συναντήσει και να γνωρίσει από κοντά την ανερχόμενη σταρ του θεάτρου και του κινηματογράφου Αλίκη Βουγιουκλάκη !!
  Τον Οκτώβριο του 1959 η 24χρονη Αλίκη -ήταν πέντε χρόνια μεγαλύτερη από τον Διάδοχο- παίζει στο θίασο του Κ. Μουσούρη στο έργο "Τόπο στα νιάτα". Η Αλίκη στο ρόλο της Καίτης Ζαίντλ παίρνει καλές κριτικές και κάνει ρεκόρ, σύμφωνα με τα δεδομένα της εποχής, ξεπερνώντας τις 350 παραστάσεις. 
  Έτυχε λοιπόν, να παρακολουθήσει την παράσταση, μαζί με τις δύο αδελφές του και ο τότε διάδοχος, ο οποίος μάλλον ενθουσιάστηκε και αυτός με την πρωταγωνίστρια του έργου την οποία επισκέπτεται συχνά στα καμαρίνια του θεάτρου για να της εκφράσει τη βαθιά εκτίμησή του!!
  Την ιστορία την ξεκινάει το ιταλικό περιοδικό Τζέντε που δημοσιεύει μια φωτογραφία της Αλίκης με τον Κωνσταντίνο σε μια από αυτές τις τακτικές επισκέψεις του  στα καμαρίνια του θεάτρου Μουσούρη. 
 Το περιοδικό αναφέρει ότι οι δύο νέοι έχουν σχέση κρυφά και γι' αυτό εξάλλου υπήρξε και διάρρηξη των σχέσεων του Κωνσταντίνου με την άτυχη πριγκίπισσα Ντεζιρέ της Σουηδίας, αφού δεν μπορούσε να συναγωνιστεί το μπρίο, το κέφι και την χαρούμενη διάθεση της νεαρής πρωταγωνίστριας!
  Η ιστορία της σχέσης τους και των συχνών εξόδων τους όμως αρχίζει να δημοσιοποιείται όλο και πιο πολύ  και να γίνεται ολοένα και πιο γνωστή. Το γεγονός αυτό δείχνει να ευχαριστεί την κοινή γνώμη της εποχής. Είναι ένα παραμύθι, που δημιουργεί έναν ευχάριστο τόνο, πιο ανάλαφρο στον απόηχο μιας δύσκολης και περίεργης εποχής.
  Όχι όμως και τα Ανάκτορα, τα οποία από τη μια ανησυχούν, αλλά από την άλλη κρατούν στάση αναμονής και ψυχραιμίας για τα μάτια του κόσμου. Βλέποντας αυτή την ευνοϊκή  και θετική ματιά της κοινής γνώμης και ελπίζοντας πως η παρούσα γνωριμία δεν είναι παρά ένα νεανικό ολίσθημα, που σύντομα θα σταματήσει, δεν επεμβαίνουν ακόμα.
  Περιμένουν διακριτικά και υπομονετικά και είναι σίγουροι ότι και ο ίδιος ο Κωνσταντίνος γνωρίζει κατά βάθος ότι η σχέση του με μια κοινή "θνητή" δεν μπορεί να έχει μέλλον!
  Τα ελληνικά έντυπα κρατάνε μια πιο διακριτική στάση, αλλά ο ξένος Τύπος οργιάζει. Το ιταλικό περιοδικό Oggi, σ' ένα εκτενές αφιέρωμα αρχίζει να αναφέρει τη δυσφορία της βασίλισσας Φρειδερίκης για τη διάλυση της σχέσης του γιου της με την Ντεζιρέ. Συνεχίζει να πασπαλίζει με ροζ τα όνειρα των αναγνωστριών κυρίως με το παραμύθι της απλής και όμορφης κοπέλας που ήρθε να την πάρει το βασιλόπουλο!
  Η Βουγιουκλάκη μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο γνωστή. Γυρίζει ταινίες, κάνει εξώφυλλα σε περιοδικά, φωτογραφίζεται με ξένους σταρ και γίνεται η αγαπημένη ηθοποιός του Φίνου, που τη βάζει να πρωταγωνιστεί σε πολλές ταινίες του που κάνουν ρεκόρ εισιτηρίων.
   Ένας από τους ψίθυρους της εποχής θέλει το "Έχω ένα μυστικό", ένα από τα τραγούδια που ακούγεται στην ταινία "Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο" και καθιέρωσαν τη Βουγιουκλάκη και ως τραγουδίστρια, να έχει γραφτεί από τους Μάνο Χατζιδάκι και Αλέκο Σακελάριο σαν "παιχνίδι" με αφορμή αυτή τη σχέση και τη στάση που είχε η Αλίκη απέναντι στα όσα έγραφε ο Τύπος. 
 Εξίσου ενδιαφέρον παρουσιάζει η φήμη της τακτικής παρουσίας του Κωνσταντίνου στα πλατό γυρίσματος ταινιών, στις οποίες πρωταγωνιστεί η Αλίκη. Για το λόγο αυτό ο Φιλοποίμην Φίνος, αναφέρεται στην ίδια ιστορία, είχε ασφαλτοστρώσει το δρόμο προς το στούντιο γυρισμάτων, προκειμένου το αυτοκίνητο του διαδόχου να μην ταλαιπωρείται με το χαλίκι και τον ασταθή χωματόδρομο!
  Βέβαια η Αλίκη, κρατάει απόλυτη διακριτικότητα και πότε σε κάποια συνέντευξή της δεν επιβεβαιώνει τις φήμες που οργιάζουν. Ένα ακόμη στοιχείο που ενισχύει τη σταθερότητα της επιλογής για διακριτικότητα και χαμηλούς τόνους είναι και η ενόχληση τόσο του βασιλιά Παύλου όσο και της βασίλισσας Φρειδερίκης με τα τεκταινόμενα. Αυτή η ενόχληση θα αρχίσει σιγά-σιγά και σταδιακά να γίνεται πιο εμφανής από ποτέ.
  Το 1960 ο Κωνσταντίνος θα κερδίσει το χρυσό μετάλλιο της ιστιοπλοίας στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ρώμης. Είναι το πρώτο χρυσό μετάλλιο που κερδίζει η χώρα από το 1896 και έπειτα όταν ο νερουλάς μαραθωνοδρόμος από το Μαρούσι, ο Σπύρος Λούης, έγινε ο πρώτος χρυσός ολυμπιονίκης της σύγχρονης ιστορίας των αγώνων.
Η Αλίκη είναι εκεί στη Ρώμη και οι ξένοι ανταποκριτές - κυρίως οι Ιταλοί, αλλά όχι μόνο αυτοί δίνουν πλούσιες περιγραφές για τις δημόσιες εμφανίσεις των δύο νέων.
  Λίγο καιρό αργότερα η σχέση πρέπει να τελείωσε. Κανείς δεν έμαθε ποτέ τι συνέβη στην σχέση των δύο νέων. Διαβάζουμε σ' ένα από τα δημοσιεύματα της εποχής μια συνέντευξη της Αλίκης Βουγιουκλάκη: 
 "Είναι μια ιστορία τελειωμένη. Ο Κώστας είναι ένα συμπαθητικό αγόρι κι αναμεσά μας υπήρξε μια καλή φιλία θα έλεγα. Τώρα όμως είμαι απασχολημένη με το σινεμά και το θέατρο και δεν μπορούμε να βλεπόμαστε. Στη σχέση μας θέλησαν να δουν ένα ρομάντζο. Αυτό τα κατέστρεψε όλα. Ξέρω ότι στη βασιλική αυλή είναι πολύ στεναχωρημένοι. Δε θέλω να δημιουργήσω ανώφελα μπερδέματα."
  Η μητέρα της Βουγιουκλάκη, κυρία Έμυ Βουγιουκλάκη ρίχνει οριστικά την αυλαία τέλους σε μια συνέντευξή της: "Ο βασιλιάς είναι πάντα βασιλιάς και μια ηθοποιός δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει μια πραγματική βασίλισσα!!"
  Στις 7 Ιουνίου 1962 ωστόσο θα ξεσπάσει ένα πραγματικά μεγάλο σκάνδαλο. Στο θέατρο Μετροπόλιταν πραγματοποιείται η πρεμιέρα της θρυλικής παράστασης "Οδός Ονείρων". Την πρεμιέρα του έργου θα παρακολουθήσει και ο διάδοχος Κωνσταντίνος. Όλοι οι παρευρισκόμενοι θεατές διάσημοι και μη, σηκώνονται από τη θέση τους για να τον υποδεχθούν. Όλοι εκτός από την Αλίκη Βουγιουκλάκη, η οποία επιπλέον θα του προτείνει επιδεικτικά το χέρι της για να το φιλήσει! Το γεγονός θα γίνει είδηση πρωτοσέλιδη και θα μεταδοθεί από τα μέσα ως σκάνδαλο.
  Η ζωή βέβαια προχωράει. Το 1964 ο 24χρονος Κωνσταντίνος, μετά το θάνατο του πατέρα του Παύλου, παίρνει τη σκυτάλη και το βασιλικό θρόνο. Ο γάμος του με την 19χρονη Άννα-Μαρία, πριγκίπισσα της Δανίας, είναι από τα λαμπρά γεγονότα του 1964 για τα ελληνικά μέσα.
   Το ίδιο θα γίνει ένα χρόνο αργότερα με το γάμο της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον ηθοποιό Δημήτρη Παπαμιχαήλ
 Οι εφημερίδες και τα περιοδικά θα συναγωνιστούν το ένα το άλλο για να έχουν τις καλύτερες φωτογραφίες του σπουδαίου κοσμικού γεγονότος, που θα γίνει πρώτο θέμα με εκτενείς περιγραφές και αναφορές.
   Η πολιτική πορεία του βασιλιά Κωνσταντίνου είναι σύντομη. Το 1967 καταλαμβάνει με πραξικόπημα η Χούντα την εξουσία και ο βασιλιάς αυτοεξορίζεται με όλη τη βασιλική οικογένεια στη Ρώμη, λίγους μήνες αργότερα, μετά από ένα αποτυχημένο κίνημα.
  Η τελική και οριστική ταφόπλακα της βασιλικής του πορείας θα έρθει με το δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974 που είχε σαν θέμα το πολίτευμα της Ελλάδας και ανέδειξε την Αβασίλευτη Δημοκρατία με ποσοστό 70%.
   Η ίδια η Αλίκη Βουγιουκλάκη λέει μετά από χρόνια σε μια συνέντευξή της στο περιοδικό "Οικογενειακός Θησαυρός" για το θέμα αυτό:
  "... Έτσι θα ησυχάσουμε από πιθανούς μελλοντικούς υποψήφιους δικτάτορες. Από έναν τουλάχιστον ησυχάσαμε".
  "Ποιον;"
  "Τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο. Τον διώξαμε."
  "Μα... όπως λένε είχατε κάποτε φιλία."
  "Είχαμε. Μια απλή φιλία, Τι ρόλο παίζει όμως αυτό; Σαν θεσμός η βασιλεία έπρεπε να καταδικαστεί..."
Γιάννης Γκροσδάνης
(Από το βιβλίο: "Οι δέκα ιστορίες που συγκλόνισαν 
την Ελλάδα τον 20ο αιώνα")
Εκδόσεις: Αρχέτυπο
Κάτι παρόμοιο στο blog :

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.