Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Ο σιδεράς

Τὰ μπράτσα του, γιὰ ἰδέστε, γυαλίζουν μελανὰ 
καὶ μ’ ὃλη του τὴ φόρα τὸ σίδερο γυρνᾶ. 
Τὴ νύχτα, τὴν ἡμέρα, σκυφτὸς σφυροκοπᾶ
δίχως νὰ παίρνη ἀνάσα στ’ ἀμόνι του χτυπᾶ!Τὰ οὐράνια δὲν τὰ ξέρει ποτέ του γαλανά· 
τὴ φλόγα, τὸ σφυρί του, θωρεῖ παντοτεινά
Τὴ νύχτα, τὴν ἡμέρα, σκυφτὸς σφυροκοπᾶ
δίχως νὰ παίρνη ἀνάσα στ’ ἀμόνι του χτυπᾶ! Ἔχει παιδιά, γυναίκα· γι’ αὐτοὺς τόσον καιρὸ 
σιδερικὰ σκαρώνει κάθε λογῆς, σωρό
Τὴ νύχτα, τὴν ἡμέρα, σκυφτὸς σφυροκοπᾶ
δίχως νὰ παίρνη ἀνάσα στ’ ἀμόνι του χτυπᾶ! 
Τέλλος Ἄγρας
Άλλα ποιήματα του Άγρα στο blog :
Χριστούγεννα 
Γενναίο παλληκάρι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.