Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Χεντικά

Οι γέροι συζητάν στα καπηλιά
κι οι νιοί, τα κρυφολένε, στα λιοστάσια:
Μπουλούκι ήρθαν, τσιγγάνες, με βιολιά,
με ντέφια και με τάσια
-π' ανάθεμά τες!- λάστιχα κορμιά,
που δεν τα καλοκρύβουν τα κουρέλια...
Κι είναι μια σερπετή, στητή σαν καλαμιά,
με ολόχρυσα κρικέλια,
με κάτι μπράτσα -χάλκωμα σωστό-
που οι δαγκάνες, δω΄κει, τα 'χουν μαρκάρει
και μια μιλιά βαθιά, σα βογγητό
σε ερωτικό κλινάρι
η Χεντικά! Έχει μάτια μπιρμπιλιά,
φρύδια σμιχτά, γραμμένα με κοντύλι
κι ώχ! μια τσαχπίνα, τόση-δα, μαύρην ελιά
στο κουμαρένιο αχείλι.
Όθε διαβεί, σκορπάει μια ευωδιά,
σα νιόκοπου ασταχυού στο πρωτοβρόχι
σαν του λαμπίκου, όταν αχνίζει η τσικουδιά
θρόμπος -σταλιά απ' την κώχη
...Κι οι αρσενικοί θολώνουν, σαν πουλιά
στης όχεντρας το γήτεμα -Ε, τα τσόφλια!-
Οι νιες την βλαστημάνε, στ' αργαλειά-
κι οι γριές μπρος στα κατώφλια.
Κώστής Βελμύρας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.