Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

"Αμάρτησα για μια τυρόπιτα": Το ελληνικό Μελό και τα μελένια δάκρυα !! / Α΄

Η Προϊστορία
Το ειδύλλιο και η ηθογραφία είναι θέματα αρκετά οικεία στο ελληνικό κοινό. Ένα πλήθος απο συγγραφείς, βασικά θεατρικοί (Κορομηλάς, Περεσιάδης, Ξενόπουλος, Νιρβάνας, Λάσκος), καθιερώνονται σε μια εποχή αρκετά πρόσφορη στο "ρομαντισμό" αφ' ενός και στη διατήρηση των παραδοσιακών ηθών και εθίμων αφ' ετέρου. 
  Πάνω στη βάση που έχουν αποκτήσει τα δύο αυτά είδη με το θέατρο και βασικά με τα θεατρικά αμπουλούκια, που γυρίζουν από τόπο σε τόπο και δίνουν παραστάσεις, στήριξε το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητάς του ο ελληνικός κινηματογράφος. 
  Η έντονα βιωμένη όμως παράδοση αυτών των θεμάτων οδηγεί τους κινηματογραφιστές της εποχής στη συνεχή επανάληψη των ίδιων πειραμάτων, που με την απόκτηση της πείρας κατορθώνουν να αντικαταστήσουν το θέατρο της εποχής τους.
  
  Παράλληλα, στην προσπαθειά τους να εκσυγχρονίσουν τα θέματά τους και να τα κάνουν ευκολώτερα στο γύρισμα, περνάνε σιγά-σιγά στο μελό που θα αντικαταστήσει το ειδύλλιο και την ηθογραφία.
Η Πινακοθήκη της πονεμένης μάνας
Οι γονείς είναι το κόκαλο πάνω στο οποίο 
τα παιδιά ακονίζουν τα δόντια τους.
Peter Ustinov, 1921-2004, Βρετανός ηθοποιός
Το πρώτο μισό της ζωής μας καταστρέφεται 
από τους γονείς μας 
και το δεύτερο μισό από τα παιδιά μας.
Clarence Darrow, 1857-1938, Αμερικανός νομικός & άθεος
Τα παιδιά γλυκαίνουν το μόχθο, αλλά κάνουν 
πιο πικρές τις δυστυχίες.
Φραγκίσκος Βάκων, 1561-1626, Άγγλος φιλόσοφος
Τα παιδιά έχουν ταλέντο να υπομένουν, που πηγάζει 
από την άγνοια εναλλακτικών λύσεων.
Maya Angelou, 1928-, Αφροαμερικανίδα ποιήτρια & συγγραφέας
Πολλά παιδιά, πολλές σκοτούρες. Κανένα παιδί, καμιά χαρά.
Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός
Ενώ προσπαθούμε να μάθουμε στα παιδιά μας 
τα πάντα γύρω από τη ζωή, 
τα παιδιά μας μαθαίνουν τι είναι η ζωή.
William Saroyan, 1908-1981, Αμερικανο-αρμένιος συγγραφέας
Η πιο μαύρη αχαριστία, αλλά και η πιο συνηθισμένη, 
είναι η αχαριστία των παιδιών απέναντι στους γονείς.
Vauvenargues, 1715-1747, Γάλλος γνωμικογράφος
Τα καλύτερα δώρα που μπορείς να κάνεις στα παιδιά σου 
είναι οι ρίζες της υπευθυνότητας
 και τα φτερά της ανεξαρτησίας.
Denis Waitley , 1933-, Αμερικανός συγγραφέας αυτοβοήθειας
Η Χρυσή Εποχή

  
Περνώντας τα χρόνια, πολλοί σκηνοθέτες, γνωστοί και άγνωστοι μέχρι εκείνη τη στιγμή, ξεκινάνε τη μεγάλη μελοδραματική περιπέτεια του ελληνικού κινηματογράφου. 
  Από μερικούς τίτλους και μόνο μπορούμε να καταλάβουμε τι γίνεται. Ο Σακελλάριος γυρίζει το "Εκείνες που δεν πρέπει να αγαπούν", ο Νόβακ το "Κατέστρεψα μια νύχτα τη ζωή μου", 
 
 ο Τσιφόρος "Το παιδί μου πρέπει να ζήσει", ο Τζαβέλλας την "Αγνή του λιμανιού", ο Σπέντζος το "Έτσι έσβησε η ζωή μου", ο Αλιφέρης το "Ένας αλήτης με καρδιά", 
 
 ο Τριανταφύλλης το "Κορίτσι της ταβέρνας" και το "Μπροστά στο Θεό", ο Καρύδης το "Μητέρα στο βούρκο", ο Δαδήρας το "Γολγοθά μιας ορφανής", 
  

  ο Ηλιάδης το "Παιδί του δρόμου", ο Νόβακ το "Μανούλα θέλω να ζήσης", Ο Σταματόπουλος το "Συγχώρεσέ με παιδί μου", ο Λάσκος το "Μακρυά από τον κόσμο", 
  

   ο Αθανασιάδης το "Κορίτσι της αμαρτίας", ο Νόβακ το "Μυστικό της κατηγορουμένης", ο Στράτζαλης το "Όλα για το παιδί της", 
  ο Ανδρίστος το "Παραστράτημα μιας αθώας", ο Γιαννόπουλος το "Λύτρωσέ με αγάπη μου", ο Στράτζαλης το "Θυσιάστηκα για το παιδί μου",
 
 ο Αθανασιάδης το "Μετά την αμαρτία", ο Πρωτοπαπάς το "Αν ήξερες παιδί μου", ο Νόβακ το "Για την αγάπη μιας ορφανής", ο Αποστόλου το "Κορίτσι του δρόμου" κ.λ.π. 
  Κοντά σ' αυτές τις ταινίες και οι υπόλοιπες "δραματικές" που αν και δεν φαίνονται από τους τίτλους, εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις κινούνται πάνω στην ίδια θεματογραφία.
  Ένα πλήθος από ηθοποιούς καθιερώνονται και τυποποιούνται πάνω σ' αυτούς τους ρόλους της παραστρατημένης παρθένας, του εξώγαμου παιδιού, της παραστρατημένης μάνας κ.λ.π.
 
  H Ελ. Χατζηαργύρη π.χ. τυποποιείται στο ρόλο της αμαρτωλής μητέρας γυρίζοντας πάνω από δέκα ταινίες με την ίδια υπόθεση. Η διαφορά βρίσκεται στο εξώγαμο παιδί που άλλοτε είναι αγόρι και άλλοτε κορίτσι. 


  Οι πιο γνωστοί από αυτούς τους ηθοποιούς είναι η Σμ. Γιούλη, ο Αλ. Αλεξανδράκης, η Δ. Σκούρα, η Κ. Πάνου, ο Ν. Τζόγιας, ο Γ. Παπάς, η Ελ. Χατζηαργύρη,


   η Ελ. Ζαφειρίου, η Αν. Κυριακού, ο Θ. Κωτσόπουλος, ο Γ. Αργύρης, ο Ν. Χατζίσκος, ο Ορ. Μακρής, ο Γ. Φούντας, η Γκ. Μαυροπούλου, ο Γ. Καμπανέλλης, 


   
 ο Θ. Μορίδης, η Β. Ζουμπουλάκη, η Αν Συνοδινού, ο Δ. Χορν, ο Α. Μπάρκουλης, η Αλ. Βουγιουκλάκη, ο Θ. Έξαρχος, η Χρ. Σύλβα, η Κ. Αναλυτή, ο Κ. Κακκαβάς κ.α.


  Σ' ολόκληρη τη δεκαετία του '60 ο εμπορικός κινηματογράφος θεματικά κινείται στα ίδια περίπου πλαίσια της περασμένης δεκαετίας. 
  Ο Σακελλάριος, ο Λάσκος, ο Τατασόπουλος, ο Στράτζαλής, η Πλυτά, ο Καραγιάννης, ο Κατσημιτσούλιας, ο Αβραμέας, ο Θαλασσινός, ο Δημόπουλος, ο Δαδήρας, ο Γεωργιάδης ο Τεγόπουλος, επιδίδονται σ' έναν "σκηνοθετικό οργασμό" συνεχίζοντας τη θεαματική πορεία του μελό και της φαρσοκωμωδίας.

Η Πινακοθήκη του Δικαστικού Δράματος
Για τους περισσότερους ανθρώπους, δικαιοσύνη
 σημαίνει, απλά, ελπίδα για περισσότερες χάρες.
Λα Ροσφουκώ, 1613-1680, Γάλλος συγγραφέας
 Ανάμεσα στη δικαιοσύνη σας και τη μάνα μου, 
προτιμώ τη μάνα μου.
Albert Camus, 1913-1960, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957
Το να περιμένεις να σου φερθεί ο κόσμος δίκαια 
επειδή είσαι καλός άνθρωπος,
 είναι σαν να περιμένεις να μη σου επιτεθεί 
ο ταύρος επειδή είσαι χορτοφάγος.
Dennis Wholey, Αμερικανός συγγραφέας αυτοβοήθειας
Μην παίρνεις δίκιο ορφανού, ούτε τόπο ποταμού.
Ελληνική παροιμία
Δικαιοσύνη είναι η δίκαιη κατανομή της αδικίας.
Maurice Chapelan, 1906-1992, 
Γάλλος συγγραφέας & δημοσιογράφος
Μάλλον εσείς φοβάστε περισσότερο να καταδικάσετε 
απ’ ό,τι φοβάμαι εγώ να καταδικαστώ.
Giordano Bruno, 1548-1600,
 Ιταλός μοναχός & φυσικός φιλόσοφος
Το τέλος
  Η εισβολή της τηλεόρασης παρουσιάζει τα πρώτα συμπτώματα της κάμψης των εισιτηρίων, ενώ στις άλλες δυτικές χώρες έχει πια εξελιχθεί σε μοιραίο σύμπτωμα. Στα μεγάλα αστικά κέντρα, που εδραιώνεται η τηλεόραση, η κάμψη φτάνει το 1968 στο ποσοστό του 5% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά που είχαμε την τελευταία αύξηση των εισιτηρίων.
"Ιστορία του ελληνικού Κινηματογράφου" Γιάννης Σολδάτος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.