Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Σχολικά βιβλία Δημοτικού / Β΄ Ιστορία

  Στην δεύτερη ανάρτηση που αφορά τα σχολικά βιβλία του δημοτικού θα αναφερθούμε στα βιβλία της Ιστορίας. Όσο και αν η Ιστορία με τις χρονολογίες της, τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες, τους αριθμούς των νεκρών ή πληγωμένων του 1821, ταλαιπωρούσε τους μαθητές τα βιβλία της ήταν πολύ πιο ευχάριστα σε σύγκριση με τα βιβλία των Μαθηματικών ή της Γραμματικής. 
  Ειδικά τα βιβλία της Γ΄Δημοτικού, με θέμα τη Μυθολογία, ήταν από τα πιο αγαπητά βιβλία του Δημοτικού. Τα βιβλία ξεκινούσαν με το Δωδεκάθεο και τους μικρότερους θεούς, ακολουθούσαν οι άθλοι του Ηρακλή, συνέχιζαν με τα κατορθώματα του Θησέα και κατέληγαν με τον Τρωικό Πόλεμο και τις περιπέτειες του Οδυσσέα.
   Εξ άλλου ήταν η μόνη Ιστορία που ήξερα απ' έξω και ανακατωτά, από τα ξεφυλλίσματα και τα διαβάσματα των "Κλασσικών Εικονογραφημένων" και μάλιστα πολλές φορές έλεγα στη δασκάλα μου και πρόσθετες πληροφορίες φουσκώνοντας από υπερηφάνεια!
   Τα πράματα όμως άρχιζαν να δυσκολεύουν στην Δ' Δημοτικού με την Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας! Εκεί τα "Κλασσικά" με τις μάχες των Περσικών Πολέμων δεν βοήθησαν και πάρα πολύ, αφού η Αρχαία Ελλάδα δεν κατόρθωσε ποτέ να με συγκινήσει ιδιαίτερα.
   Ενώ διάβαζα με ενδιαφέρον στα "Εικονογραφημένα" τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, όταν έπρεπε να τη μάθω από το βιβλίο της Ιστορίας τη βαριόμουν αφόρητα και απομνημόνευα το μάθημα μόνο εξ αιτίας της έφεσης που είχα στην Ιστορία και στην καλή μου μνήμη.
   Όσο για την εικονογράφηση των βιβλίων της Ιστορίας της Τετάρτης Δημοτικού δεν είχαν ουδεμία σχέση με την πολύ καλύτερη και εντυπωσιακότερη της Ιστορίας της Τρίτης Δημοτικού.
   Τα πράματα χειροτέρευαν και την επόμενη σχολική χρονιά. Οι βυζαντινοί αυτοκράτορες, οι συχνές εναλλαγές του θρόνου και οι Βησιγότθοι, οι Οστρογότθοι και οι Άβαροι, ενώ θα έπρεπε κανονικά να με εντυπωσιάσουν με άφηναν παντελώς αδιάφορο!
  Ρουφούσα με μανία στα "Κλασσικά" την "Ειρήνη την Αθηναία", τη "Θεοδώρα" ή τον "Κωνσταντίνο Παλαιολόγο", διάβαζα απνευστί "Τους Ούνους του Αττίλα" ή τον "Ηράκλειο" στη βιβλιοθήκη του ROL, αλλά τα βιβλία της Βυζαντινής Ιστορίας μου πέφταν τόσο δυσκολοχώνευτα που είχα... δυσπεψία τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα!  
   Κρατούσα τις ελπίδες μου για την Ιστορία της ΣΤ΄Δημοτικού, αφού όλα τα γεγονότα της Επανάστασης του 1821 τα είχα εμπεδώσει από τα εικονογραφημένα της "Ατλαντίδος".
   Τελικά ούτε η τελευταία τάξη του Δημοτικού δικαίωνε τις προσδοκίες μου... Ημερομηνίες, ονόματα, άσχημη γραφή, ανύπαρκτη εικονογράφηση και αισθητική, νεκροί και τραυματίες Έλληνες και Τουρκαλβανοί!! Το αποτέλεσμα; Ακόμα μια περίοδος της Ελληνικής Ιστορίας άρχισε να μου προξενεί αλλεργία!  
   Τελειώνοντας το Δημοτικό, αυτό που αποκόμισα από το μάθημα της Ιστορίας -αν εξαιρέσουμε τη Μυθολογία της Τρίτης- ήταν αφόρητη πλήξη, ανία, αδιαφορία, παπαγαλία και φυσικά ημιμάθεια!
   Βλέποντας τα εξώφυλλα από τα βιβλία της Ιστορίας, όσο και αν με διακατέχει το σύνηθες συναίσθημα της νοσταλγίας, δεν μπορώ ούτε να ωραιοποιήσω, ούτε να ξεχάσω τα βαρετά απογεύματα που προσπαθούσα να απομνημονεύσω ποια χρόνια βασίλευσε ο Ρωμανός ο Λεκαπηνός!
   Θα θυμάμαι επίσης το φαντάρο και το Φοίνικα της Χούντας στα βιβλία, μα και τα "τσιτάτα" ή τους στίχους του Σολωμού με τα οποία προσπαθούσαν να εξυψώσουν το πατριωτικό συναίσθημα των μικρών μαθητών! 
  Τελικά αγάπησα την Ιστορία με έναν μαγικό τρόπο, που ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω, αλλά μέχρι και τώρα η θεματολογία, ο τρόπος έρευνας και η οπτική που διαβάζω Ιστορία μόνο συμβατικός δε θα μπορούσε να θεωρηθεί... 
         Στην επόμενη ανάρτηση θα περάσουμε στο μάθημα των Θρησκευτικών, όπου εκεί τα πράματα και οι καταστάσεις γίνονται πιο ανάλαφρες, αν και εκεί η απομνημόνευση των αμφίων του ιερέα ή η απαγγελία του "Πιστεύω" στην ΣΤ΄Δημοτικού ήταν και πάλι ένα άλλο μαρτύριο!
Μικρή Ιστορική Βιβλιοθήκη
Εικόνες : Κιβωτός Ελληνικής Παιδείας
Κάτι παρόμοιο στο blog :

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.