Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

"-Μαζευτείτε όλα τα παιδάκια γύρω από το δάσκαλο, να δείτε το... πουλάκι ! "

Στο Δημοτικό
   Ήρθε νομίζω ο καιρός να αναρτηθεί ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο της Σχολικής μας ζωής, που αφορά τις ομαδικές ή τις ατομικές φωτογραφίες που βγάζαμε στο σχολείο.
    Ειδικά στο Δημοτικό Σχολείο οι ομαδικές φωτογραφίες, ακόμα και σήμερα, με το δάσκαλο ή τη δασκάλα στη μέση και γύρω-γύρω τα παιδάκια έτοιμα να δούνε το "πουλάκι" του... φωτογράφου, είναι ακόμα επίκαιρες!
    Τα παιδιά μαζεύονταν στην αυλή ή μερικές φορές και στην αίθουσα και κάτω από τις σκηνοθετικές οδηγίες του φωτογράφου έπαιρναν όλοι τις θέσεις τους, έβαζε ο δάσκαλος το αυστηρό του ύφος και οι μαθητές το "αποχαμένο" τους και όλα ήταν έτοιμα για τη φωτογράφηση!
   Έτσι έβγαιναν κάτι ανεπανάληπτες φωτογραφίες, με μυριάδες παιδικά κεφαλάκια, που πολλά χρόνια αργότερα θα μας μπέρδευαν όλους! Ποιος είμαι εγώ μέσα στο πλήθος; Ποιος είναι ο διπλανός μου; Ποιο είναι αυτό το χοντρό παιδάκι στα δεξιά; Υπαρξιακά ερωτήματα που μας βασανίζουν χρόνια τώρα...
    Μέσα απ΄αυτές τις αναμνηστικές σχολικές φωτογραφίες μπορούμε να συλλέξουμε μυριάδες πληροφορίες για την καθημερινή ζωή εκείνης της εποχής. Τα κορίτσια με τις μπλε ποδιές τους, τα κουρεμένα κεφαλάκια των αγοριών με τη χαρακτηριστική "φούντα" μας δίνουν μια ξεκάθαρη εικόνα της σχολικής ζωής των περασμένων δεκαετιών.
  Μέσα από αυτές τις φωτογραφίες μας έχει τύχει, πολλά χρόνια αργότερα, γνωριμίες που τις θεωρούσαμε καινούριες να κρύβουν πίσω τους ένα "βρώμικο παρελθόν"! Ναι, η θεογκόμενα που καμακώναμε προχθές στο μπαρ ανακαλύπτουμε ότι είναι η χοντρη και αντιπαθητική Δαραβίγκα, που τις τραβούσαμε με μίσος τις κοτσίδες στο διάλειμμα!!
   Και ακόμα το πιο δραματικό είναι ότι ο καινούριος μας προϊστάμενος είναι ο Μπουλούμπασης από το άλλο τμήμα, που τον κοροϊδεύαμε ότι είχε μικρό πουλί και στην ομαδική φωτογραφία της Έκτης είχε βγει μουτρωμένος και κλαμένος!
    Τη μέρα που βγάζαμε τη φωτογραφία ήταν σαν μέρα γιορτής. Κατά πρώτον ερχόμαστε σχεδόν όλοι μπανιαρισμένοι και λουσμένοι -και ας μην ήταν Σάββατο!!- χτενισμένοι με επιμέλεια, με καθαρά ρούχα και με κολώνια "Μυρτώ" λεμόνι να βγαίνει από κάθε πόρο του κορμιού μας.
  Έπειτα η μάνα μας σε μια κρίση μεγαλοσύνης και ανοιχτοχεριάς μας είχε δώσει και ένα δίφραγκο να αγοράσουμε τυρόπιτα κουρού και η ευτυχία μας ολοκληρωνόταν γιατί για τη σχολική φωτογράφηση σίγουρα θα χάναμε τουλάχιστον μια ώρα από το ωρολόγιο διδακτικό πρόγραμμα!!
   Μέσα από αυτές τις φωτογραφίες έχουμε και ένα εκπαιδευτικό αρχείο, έτσι ώστε να μπορούμε να συγκρίνουμε τις αλλαγές στο σχολικό κτίριο, την καινούρια αυλή ή τους καινούριους δασκάλους που έρχονταν στο σχολείο.
   Όταν έφτανε η ώρα να πληρώσουμε τις φωτογραφίες επικρατούσε μια μικρή "ένταση" στο σπίτι μα γρήγορα ξεπερνιόταν όταν το μεσημέρι γυρνώντας απο το σχολείο φέρναμε νικηφόροι τις φωτογραφίες και η μάνα μας τις στόλιζε περήφανη στη βιτρίνα του σαλονιού και στη μικρή ξύλινη βιβλιοθηκούλα στο παιδικό δωμάτιο!
   Οι φωτογραφίες από την σχολική ομάδα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ εντάσσονται σε κάποια άλλη κατηγορία που δεν είναι τουλάχιστον προς το παρόν σκόπιμο ν' ανοίξει.
Οι προσωπικές σχολικές φωτογραφίες
 Οι προσωπικές σχολικές φωτογραφίες, διέφεραν αρκετά από τις ομαδικές γιατί ήταν πιο προσεγμένες σκηνοθετικά! 
  Ο μαθητής ή η μαθήτρια καθόταν μόνος του σε ένα θρανίο ή σε κάποιο γραφείο και πίσω του για φαντασμαγορικό ντεκόρ είχε κάποιο σχολικό πόστερ ή τον χάρτη της Ελλάδας!
  Έτσι με φόντο το ανεπανάληπτο πόστερ με τους 12 μήνες του Χρόνου ή με το ηλιακό μας σύστημα ή διάφορα φυτά, κρατώντας πάντα ένα μολύβι στο χέρι μπροστά από ένα ανοιχτό τετράδιο -σήμα κατατεθέν της διανόησης και της γνώσης- ποζάραμε κοιτώντας κατάματα το φακό για την ολοδικιά μας σχολική αναμνηστική φωτογραφία "ενθύμιον"! 
    Συνήθως η φάτσα μας δεν μας άρεσε, και παρά τις λυσσαλέες αντιρήσεις μας, η μητέρα μας που είχε διαφορετική άποψη και πίστευε ότι είχαμε εκπληκτική φωτογένεια που τόνιζε την αδιμφισβήτητη φυσική ομορφιά μας, στόλιζε το "πειστήριο του εγκλήματος" στην πιο περίοπτη θέση του σαλονιού για να τη θαυμάζουν άπαντες!!
Μια σκέψη
Αγαπώ καθετί που είναι παλιό: τους παλιούς φίλους, 
τους παλιούς καιρούς, τους παλιούς καλούς τρόπους, 
τους παλιούς πίνακες, τα παλιά βιβλία, το παλιό κρασί.
Oliver Goldsmith, 1730 - 1774, Βρετανός συγγραφέας
Στο Γυμνάσιο
   Στο Γυμνάσιο οι ομαδικές φωτογραφίες έχαναν την επισημότητά τους και γίνονταν πιο χαλαρές. Εξ' άλλου δεν ήταν πλέον σχολικός θεσμός γι' αυτό και δεν έχουμε  συνήθως και πολλές ομαδικές σχολικές φωτογραφίες. 
    Τα μικρά παιδιά του Δημοτικού, μπαίνουν πλέον στην προεφηβεία και αρχίζουν να τα απασχολούν άλλα ζητήματα "υπαρξιακά" και διαφορετικές "εσωτερικές αναζητήσεις". Παρ' όλα αυτά και οι σχολικές φωτογραφίες του Γυμνασίου προσφέρουν ανεκτίμητες αναμνήσεις...
  Οι σχολικοί αγώνες ποδοσφαίρου ή μπάσκετ στο Γυμνάσιο αποκτούν άλλη βαρύτητα και οι φωτογραφίες τους επίσης, αλλά αυτό είπαμε αποτελεί ένα ξεχωριστό θέμα.
Στο Λύκειο
   Στο Λύκειο πλέον οι σχολικές φωτογραφίες αποκτούν πιο χαλαρό στυλ, άλλη σημειολογική προσέγγιση και κυρίως οι λυκειακές σχολικές φωτογραφίες επικεντρώνονται σ' ένα τεράστιο κεφάλαιο που λέγεται "Πενθήμερη της Γ' Λυκείου" και αξίζει μια ξεχωριστή δικιά της ανάρτηση.
Κάτι παρόμοιο στο blog :

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.