Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Οι χωριανοί

Ὅλοι μας γνωριζόμαστε ἀπό ἀνήλικα παιδιά· 
μέ τὸ μικρό του τ’ ὄνομα ἕνας τὸν ἄλλον κράζει. 
Στὰ μυστικά μας δὲν μπορεί να βάλωμε κλειδιά· 
ξέρει καθένας στ’ ἀλλουνοῦ τὰ μάτια νά διαβάζη
Σὰν ὅπως τὰ τρεχούμενα μοιράζομε νερά 
καὶ τὰ σπαρτὰ ποτίζομε καθείς μὲ τὴν αράδα
ἔτσι τὶς μοιραζόμαστε καὶ θλίψη καὶ χαρά
γιά βρέχει σ’ ὅλο τὸ χωριό, γιά σ’ ὅλο εἶναι λιακάδα
Γάμος; ἀστράφτει ἀπό χαρά καὶ γέλιο τὸ χωριό 
κι ἀντιλαλεί τὸ νυφικό τραγούδι πέρα ὡς πέρα. 
Θάνατος; ὅλοι θλιβεροί κι ἀπ’ τὸ καμπαναριό 
κατάμαυρο ἡ καμπάνα μας βάφει καὶ τὸν ἀγέρα
Διάπλατα τὶς ἐξώπορτες ἡ καλοσύνη ἀνεῖ 
καὶ στὸ παλάτι τοῦ τρανοῦ καὶ στοῦ φτωχοῦ τὴν τρούπα
ὅποιος περάση κι ὅποιος μπῆ γιορτή, καθημερινή
θὰ βρῆ στρωμένο καναπέ, θὰ βρῆ γλυκό στὴν κούπα. 
Χώρια ἀπ’ τὶς ἔγνοιες τῆς ζωῆς, τοὺς χάρους τοὺς πικρούς, 
μὲς στὶς καρδιές μας ἔχομε παντοτινόν Ἀπρίλη
κι ὅσες τσουκνίδες βγαίνουνε μονάχες στους ἀγρούς
ἐκεί ξεμοναχιάζονται πνιχτές στὸ χαμομήλι
« Πρωινό Ξεκίνημα » Γεώργιος Ἀθάνας
Άλλα παιδικά ποιήματα του Αθάνα στο blog
Ψαράδες 
Η Αμυγδαλιά 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.