Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

Στα δημόσια ουρητήρια, δημόσια... "εκτίθεσαι" με σκίτσα !!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Σ' αυτήν την ανάρτηση πιθανόν να υπάρχουν κείμενα ή φωτογραφίες που μπορεί να σοκάρουν ή να προσβάλλουν κάποιους "ευαίσθητους" !
Τη νύχτα αυτή η αστυνομία
μάζεψε τους αλήτες απ'το πάρκο
πλάκωσε το εκατό
κι ακουγόταν μέχρι εδώ η σειρήνα....
Μην κοιτάς τους στρατιώτες
στα δημόσια ουρητήρια σοβαροί
μου θυμίζουν επεμβάσεις
μου θυμίζουν δυσκολίες γιώτα -χι
"Η θανάσιμη Μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη"
Δ. Σαββόπουλος
      Βλέποντας την προειδοποίηση στην αρχή της ανάρτησης, σκέφτηκα πόσο σκόπιμη ήταν η ύπαρξη της. Όλοι έχουμε πάει, τουλάχιστον σε ώρες αιχμής, σε κάποια δημόσια ουρητήρια.
     Όλοι έχουμε δει τις ζωγραφιές, τα σκίτσα ή τα "γραπτά" στους τοίχους τους, όλοι έχουμε σιχαθεί από την "καθαριότητα" τους και όλοι έχουμε ανατριχιάσει από τον αρρωστημένο ή το χυδαίο ή και ακόμα από τον καταπιεσμένο ερωτισμό που επικρατεί στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
 Στην δεκαετία του '70, τα ουρητήρια της Ομόνοιας, ή κάποιων περιφερειακών περιοχών, γίνονταν με το σούρουπο τα σκηνικά μιας ερωτικής παράστασης, άγριας και σκληρής, -κυρίως του ομοφυλόφιλου ερωτισμού- που δεν μπορούσε να εκφραστεί ελεύθερα στο φως της μέρας πριν 40 χρόνια!
Η ίδια κατάσταση επικρατούσε και στις τουαλέτες στα "τσοντάδικα", στα πάρκα, στις απόμερες πλατείες ή στις δημόσιες μικρές τουαλέτες.
Έχουν γραφτεί πολλά για αυτούς τους underground χώρους και πολλά ξέρει ο καθένας από εμάς από την καθημερινή ζωή και τις συζητήσεις του. Από την αμηχανία του όποτε είναι να χρησιμοποιήσει μεγάλα δημόσια ουρητήρια. 
   Από τους περίεργους "θαμώνες" που τον κοιτάζουν με μισό μάτι. Από τις κακογερα-σμένες και παρακμιακές καθαρίστριες που απαιτούν το "κέρμα" τους.
 Σ' αυτήν την ανάρτηση, λοιπόν, στην κατηγορία "Κλειδαρότρυπα", θα κάνουμε μια αναφορά στα δημόσια ουρητήρια και κυρίως στην "ζωγραφική έκφραση" που συναντάς στους τοίχους και στα πλακάκια τους! 
   Θα αναδημοσιεύσουμε΄φωτογραφίες και κάποια αποσπάσματα από την εισαγωγή του πολύ σπάνιου βιβλίου του ζωγράφου Σάκι Μαυρέλη "Τουαλέττες" Εκδόσεις Γραμμή1981. Το βιβλίο αναφέρεται ακριβώς σ' αυτό το θέμα την ζωγραφική των ουρητηρίων!
  "Στις δημόσιες τουαλέττες βρίσκονται φυλακισμένες οι γυναίκες της ζωής μας. Πρωτόγονες κι' αισθησιακές. Τιμωρημένες με μια εξουθενωτική ευαισθησία. Κοιτάζω και λίγο τρέμω. Είμαστε μόνοι. Χωρίς μεταξωτά σκεπάσματα. Αυτό το κρεβάτι είναι σκληρό...
  Η ψυχή μας βγαίνει εκεί. Εκεί υπάρχει τέχνη. Η θηλυκού γένους. Αυτή η ζωγραφική έχει τέλος. Η ψυχή μας σε λίγο θα βγαίνει αλλού. Η συνήθεια αυτή γίνεται παρελθόν. Η λαϊκή μας ζωγραφική σκεπάζεται με λαδομπογιά
Άραγε δε θα βρεθεί κάποιος υπεύθυνος να προφυλάξει αυτά τα μνημεία από τους βάνδαλους καταστηματάρχες ή τις φιλόπονες καθαρίστριες; Να γίνει βρε αδερφέ, ένα μουσείο...
  Αυτήν τη ζωγραφική δε θα την αναζητήσουν ποτέ. Δεν θα περάσει στο χρηματιστήριο της τέχνης. Η παράδοσή μας γίνεται φτωχότερη. Μονάχα μικρά αμυδρά σχήματα θα μείνουν στην ατμόσφαιρα του αιώνα μας. Μονάχα οι λίγοι οι φτηνοί, οι πονηροί, οι αγιογυρολόγοι θα ξέρουν. Αυτοί που τρώνε τη ζωή τους με τις τυρόπιτες.
Θα έχουμε όμως κι άλλα σημάδια στο μέλλον. Τότε που αυτή  ζωγραφική θα κερδίσει. Τότε που οι μαλακίες του Βασαρελί δεν θα ενδιαφέρουν κανένα...
 Το ζωνάρι κρέμεται κι ακουμπάει στο δάπεδο. Αν δεν έρθει η καθαρίστρια να καθαρίσει, φοβούμαι πως τα σκουλήκια θα φτάσουν ως τις τράπεζες, ως το δημόσιο χρήμα. Έτσι φοβούμαι. Να λοιπόν πως οι καθαρίστριες; φυλάγουν το δημόσιο χρήμα.
 Ξέρεις τι πα να πει, να κατεβαίνει ο κόσμος από τα τρένα και να τρέχει στις τουαλέττες των σταθμών; Θα πει ότι η μέρα τους πέρασε ευχάριστη. Όταν καπνίζεις μέσα στις δημόσιες τουαλέττες, ξέρεις, πως ο χώρος αυτός είναι απελπιστικά δικός σου. Για λίγο. Έστω. 
 Με το μολύβι σου στο ένα χέρι και με τον π...ο σου στο άλλο, σχεδίασε τον εαυτό σου, σε οποιαδήποτε στάση, με την οποιαδήποτε στάση, με την οποιαδήποτε γυναίκα που θέλεις. Και δεν πρόκειται για απλή επιθυμία. Είναι μανιφέστο. Σάλπισμα...
Η γυναίκα που ζωγράφισες . Θυμάσαι; Και τρέμουν τα πόδια σου. Αυτός που θα' ρθει μετά από σένα... Τέλος πάντων, η γυναίκα που διάλεξες μ' αρέσει. Και δεν θ' αργήσει να γίνει γυναίκα όλου του κόσμου...
Η αισχρότητα είναι ένα θείο μαραφέτι της γλώσσας. Η αισχρότητα αυτή είναι η αγνότητά μας. Ζωγραφίζεις τον πόθο μας. Γιατί ο πόθος μας είναι η λαϊκή μας παράδοση. Εγώ το παραδέχομαι, όλοι αυτοί είναι καλύτεροι ζωγράφοι από μένα. 
   Μάχαιραν έδωκες και μάχαιραν θα λάβεις. Η σύγχυση που παρουσιάζουν στο εσωτερικό τους οι πόρτες αυτές είναι σαν τα πάγια αιτήματα του Λαού. Μάχαιραν έδωκες και μάχαιραν θα λάβεις καραμπουζουκλή της εξουσίας.
    Στις τουαλέττες οι πόρτες εκστασιάζονται. Χαραγμένες με τις γραμμές της καρδιάς. Οι πόρτες αυτές είναι το πιο σημαντικό μουσείο λαϊκής τέχνης. Ένα σχολείο ζωγραφικής... Όλες αυτές οι πόρτες πού είναι; Μια μέρα ίσως βρεθούν. Δεν θα βρεθούν ποτέ. Ένας αυτοευνουχισμός κυριαρχεί σ' όλες τις δραστηριότητες της κοινωνικής μας ζωής.
  Τότε θα φαινόταν πόσο εμείς αγαπούσαμε την ζωή. Τότε θα φαινόταν πόσο τεράστιοι ήμασταν.. 
Δεν μπορώ να ξέρω πιο πολλά από σας. Η είσοδος δεν κοστίζει τίποτα. Η καταγραφή των ονείρων; Μ' ένα στυλό, με νύχι, με την γριά που καθαρίζει το διάδρομο χρατς χρουτς χρουτς... 
  Η μυρουδιά σου ψαλιδίζει το λαιμό. Ποιος ξέρει καλύτερα από σένα; Ας με συγχωρήσουν οι αναγνώστες... Οι πόθοι του είναι νόμιμοι."
Σάκις Μαυρέλης - 1981
Κάτι παρόμοιο στο blog :
Οι 4 σπουδαιότερες πόρνες που άλλαξαν την πορεία της ιστορίας
Η ''κυρία με τη μάσκα'' που ξετρέλανε το 1932 το κολασμένο Κολωνάκι
Η Λουλού εξεπόρτισεν μετά της κυρίας της.
Αμαρτωλό  Γαλάτεια Καζαντζάκη  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.